-
1.
specjalnie uformowany pręt - metalowy, drewniany lub z innego tworzywa - przytwierdzony poziomo lub skośnie do pionowych słupków albo ściany, służący do wspierania się na nim i zabezpieczający przed upadkiem lub wypadnięciem -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Budownictwo
części budowli -
- drewniana, marmurowa, metalowa, mosiężna, żelazna; gankowa, schodowa; chybotliwa, urwana poręcz
- poręcz balkonu, mostu, pomostu, schodów, werandy, wiaduktu
- trzymać się, złapać się poręczy
- zamocować, zamontować poręcz
- oprzeć się/opierać się o poręcz; chwycić za poręcz
- wspierać się na poręczy; zjechać/zjeżdżać po poręczy
-
Schody były wąskie, ze zwyczajną żelazną poręczą.
źródło: NKJP: Maria Krüger: Witaj Karolciu, 1994
Wspiął się na drewnianą poręcz mola, potem zsunął się po grubym palu i po chwili stał na piasku.
źródło: NKJP: Stanisław Goszczurny: Dwaj przyjaciele, 1971
Przecież żaden alpinista nie zechce zdobywać szczytów górskich drogą zabezpieczoną poręczami, linami i siatkami!
źródło: NKJP: Janusz Meissner: Wiatr w podeszwach, 1976
Oparty o poręcz balkonu, uczułem nagle ogarniającą mnie rozpacz. Podniosłem nogę, aby się przedostać za poręcz, gdy nagle uczułem, jak mię ktoś silnie chwyta wpół i ciągnie wstecz.
źródło: NKJP: Paweł Jasienica: Rzeczpospolita Obojga Narodów. Dzieje agonii, 1989
Poręcze ganku, jak i okap dachu zdobiły rzeźby przypominające styl zakopiański.
źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tajemnicza wyprawa Tomka, 1996
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. poręcz
poręcze
D. poręczy
poręczy
C. poręczy
poręczom
B. poręcz
poręcze
N. poręczą
poręczami
Ms. poręczy
poręczach
W. poręczy
poręcze
-
+ poręcz + (CZEGO) -
Od wyrażenia przyimkowego po ręce 'przy ręce, pod ręką'; zob. ręka