wtajemniczać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

dokładnie zapoznawać z czymś

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Edukacja i oświata

pozaszkolne formy nauczania

synonimy:

wprowadzać

	Z rozkazu kapitana wtajemniczamy gości we wszystkie zdobyte już przez nas tajniki wiedzy nawigacyjnej. źródło: KWSJP: Karol Olgierd Borchardt: Znaczy kapitan, 1960
	Zachęcona jego dotychczasową niewinnością, z całym samozaparciem poczęła go wtajemniczać w arkana miłości. źródło: KWSJP: Stefan M. Kuczyński: Litwin i Andegawenka, 1977
	Rzeczowo, dokładnie wyjaśniał tajniki budowy piramid lub właściwości ceramiki i rzeźb charakterystycznych dla różnych epok, a jednocześnie z nieopisanym urokiem i swadą wtajemniczał nas w stare, pełne poezji mity indiańskie. źródło: KWSJP: Zofia Jeżewska: W królestwie pierzastego węża, 1964
	Zaczął go uczyć czytania i pisania, wtajemniczał w sekrety ziół i minerałów. źródło: KWSJP: Wacław Gołembowicz: Wędrowiec, 1963

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wtajemniczałem +(e)m wtajemniczał	wtajemniczałam +(e)m wtajemniczała	wtajemniczałom +(e)m wtajemniczało	wtajemniczaliśmy +(e)śmy wtajemniczali	wtajemniczałyśmy +(e)śmy wtajemniczały
2 os.	wtajemniczałeś +(e)ś wtajemniczał	wtajemniczałaś +(e)ś wtajemniczała	wtajemniczałoś +(e)ś wtajemniczało	wtajemniczaliście +(e)ście wtajemniczali	wtajemniczałyście +(e)ście wtajemniczały
3 os.	wtajemniczał	wtajemniczała	wtajemniczało	wtajemniczali	wtajemniczały

bezosobnik: wtajemniczano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę wtajemniczał będę wtajemniczać	będę wtajemniczała będę wtajemniczać	będę wtajemniczało będę wtajemniczać	będziemy wtajemniczali będziemy wtajemniczać	będziemy wtajemniczały będziemy wtajemniczać
2 os.	będziesz wtajemniczał będziesz wtajemniczać	będziesz wtajemniczała będziesz wtajemniczać	będziesz wtajemniczało będziesz wtajemniczać	będziecie wtajemniczali będziecie wtajemniczać	będziecie wtajemniczały będziecie wtajemniczać
3 os.	będzie wtajemniczał będzie wtajemniczać	będzie wtajemniczała będzie wtajemniczać	będzie wtajemniczało będzie wtajemniczać	będą wtajemniczali będą wtajemniczać	będą wtajemniczały będą wtajemniczać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wtajemniczajmy
2 os.	wtajemniczaj	wtajemniczajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wtajemniczałbym bym wtajemniczał	wtajemniczałabym bym wtajemniczała	wtajemniczałobym bym wtajemniczało	wtajemniczalibyśmy byśmy wtajemniczali	wtajemniczałybyśmy byśmy wtajemniczały
2 os.	wtajemniczałbyś byś wtajemniczał	wtajemniczałabyś byś wtajemniczała	wtajemniczałobyś byś wtajemniczało	wtajemniczalibyście byście wtajemniczali	wtajemniczałybyście byście wtajemniczały
3 os.	wtajemniczałby by wtajemniczał	wtajemniczałaby by wtajemniczała	wtajemniczałoby by wtajemniczało	wtajemniczaliby by wtajemniczali	wtajemniczałyby by wtajemniczały

bezosobnik: wtajemniczano by

bezokolicznik: wtajemniczać

imiesłów przysłówkowy współczesny: wtajemniczając

gerundium: wtajemniczanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: wtajemniczający

imiesłów przymiotnikowy bierny: wtajemniczany

odpowiednik aspektowy: wtajemniczyć

Rz_osobowy

+

wtajemniczać

+

KOGO + w CO

Zob. tajemny