-
4.
pot. bujna, bardzo zmierzwiona fryzura -
[stszecha] lub pot. [sczszecha], lub pot. [szczszecha]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
wygląd -
- szpakowata strzecha
- strzecha (czarnych, rudych, siwych ...) włosów
- strzecha na głowie
-
Z kolei Edyta strzygła mnie na tak zwanego „czeskiego piłkarza” (strzecha na górze głowy i rzadkie kosmyki spływające na plecy).
źródło: NKJP: Aleksandra Wysocka-Zańko: Strzyż bliźniego swego jak siebie samego, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2009-01-27
Oprócz jasnozielonych oczu uwagę zwracała strzecha włosów tak splątanych, że ptaki mogłyby w niej wić gniazda.
źródło: NKJP: Iwona Surmik: Talizman złotego smoka, 2002
Pomyślałem, że widocznie moja czupryna tak go niechętnie do mnie nastawiała, bo sam był łysy. A nosiłem wtedy strzechę na głowie i aż głupio mi się zrobiło wobec tej jego łysiny.
źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Traktat o łuskaniu fasoli, 2007
Kobieta ze srebrną strzechą zawołała: - Jaki rezolutny chłopiec!
źródło: NKJP: Adam Bahdaj: Wakacje z duchami, 1962
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. strzecha
strzechy
D. strzechy
strzech
C. strzesze
strzechom
B. strzechę
strzechy
N. strzechą
strzechami
Ms. strzesze
strzechach
W. strzecho
strzechy
-
psł. *strěcha (< *stroi̯sā <*stroi̯gsā) 'rozpostarte słomiane zadaszenie; słomiany dach'