-
4.
rel. kara kościelna, która pozbawia prawa do korzystania z sakramentów lub zawiesza duchownych w ich czynnościach -
[cenzura] lub [cęzura]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
sakramenty i obrzędy religijne -
hiperonimy: kara
-
- kościelna cenzura
- ukarać cenzurą
-
Cechą charakterystyczną systemu kar kościelnych było występowanie cenzur (kar poprawczych), które znoszono, gdy winowajca poprawił swoje zachowanie. Karą najsurowszą była ekskomunika, ogłaszana uroczyście, w kościele, przy akompaniamencie dzwonów.
źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych: praca zbiorowa, 2005
Kto niezgodnie z prawem czerpie zysk z ofiar mszalnych, powinien być ukarany cenzurą lub inną sprawiedliwą karą.
źródło: Internet
Możliwe są zaś ogólne sankcje kościelne. Kodeks kanoniczny przewiduje dość obszerny katalog kar: tzw. cenzury (m.in. ekskomunika, czyli wyłączenie z życia Kościoła), ekspiacyjne [...], a także środki zaradcze i pokuty (chodzi o upomnienia i nagany).
źródło: NKJP: „Kto zapisuje się do stowarzyszenia działającego przeciw Kościołowi...”, Polityka, 2005-05-14
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. cenzura
cenzury
D. cenzury
cenzur
C. cenzurze
cenzurom
B. cenzurę
cenzury
N. cenzurą
cenzurami
Ms. cenzurze
cenzurach
W. cenzuro
cenzury
-
łac. censūra 'urząd cenzora; osąd, krytyka; surowe obyczaje'