opór

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

4. w narciarstwie

  • 4.

    sport.  technika prowadzenia nart umożliwiająca hamowanie, polegająca na zbliżeniu do siebie dziobów nart i oddaleniu ich końców
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Sport

    czynności związane ze sportem

  • synonimy:  pług
    • łuk, skręt z oporu
    • wykonać/wykonywać opór
  • Podstawową cechą jazdy turystycznej była jazda z plecakiem, a proponowane techniki to hamowanie półpługiem nartą dolną w trawersie, skręt z oporu nartą dolną, skręty „obskokiem” na dwóch kijach i ześlizg.

    źródło: NKJP: Kazimierz Bronisław Chojnacki: Rozwój sprzętu, techniki jazdy oraz stylów narciarskich w Polsce od telemarku do carvingu, 2005

    Osobne miejsce zajął kurs narciarski, podczas którego Zaruski pokazywał podstawowe ewolucje: podchodzenie, obroty na nartach, łuki z oporu i jazdę „wężem”.

    źródło: NKJP: Wojciech Szatkowski: Uwaga! Akcja!, Tygodnik Podhalański, 1997

    Na fotomontażu [...] wytraca prędkość przez opór nartą zewnętrzną.

    źródło: Internet

    Na łagodnym stoku radzimy sobie już całkiem dobrze. Umiemy zmieniać kierunek jazdy, stosując tzw. pług, który też niektórzy nazywają oporem, a wchodzenie w skręty określają krystianią oporową.

    źródło: NKJP: Deska do deski, Dziennik Polski, 2003-01-24

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. opór
    opory
    D. oporu
    oporów
    C. oporowi
    oporom
    B. opór
    opory
    N. oporem
    oporami
    Ms. oporze
    oporach
    W. oporze
    opory

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • ogsł. *o(b)porъ

    Forma słowiańska jest rzeczownikiem odczasownikowym od przedrostkowego *o(b)perti 'oprzeć'; zob. oprzeć, przeć (przed siebie)