-
1.
osoba, która opanowała jakieś miejsce, prowadząc walkę zbrojną -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną -
synonimy: zdobyciel
-
- późniejszy, przyszły; bezwzględny, okrutny zdobywca; biali, europejscy; hiszpańscy, rosyjscy, rzymscy...; nowi; legendarni zdobywcy
- zdobywca kraju, miasta; Jerozolimy, Rzymu, Warszawy...; Egiptu, Galii, Meksyku...; zdobywcy twierdzy; Ameryki
- odkrywcy i zdobywcy
- zdobywcy zniszczyli coś
- witać zdobywców
-
Tylko zdobywca miasta, Massud, otrzymał oficjalną nominację na ministra wojny w nowym rządzie [...].
źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Modlitwa o deszcz, 2002
W miejscu tym, w dwieście lat później, Murawiew Amurski założył osadę Chabarówkę, przemianowaną na Chabarowsk dla upamiętnienia zdobywcy tego kraju.
źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tajemnicza wyprawa Tomka, 1963
Tam, w służbie Holenderskiej Kompanii Zachodnioindyjskiej, walcząc z Hiszpanami i Portugalczykami, zyskał sławę świetnego dowódcy. Holendrzy uważali go za bohatera, zdobywcę zamorskich kolonii.
źródło: NKJP: (WT): Zdobywca zamorskich kolonii, Dziennik Polski, 2001-05-24
Ileż krwi spłynęło, nim te czarowne puchary przywędrowały z Grecji do pałaców zdobywców rzymskich.
źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1951
[...] ustawa ta ma charakter odwetu politycznego na zdobywcach Berlina, żołnierzach spod Lenino i tych wszystkich, którzy z bronią w ręku walczyli z okupantami w czasie drugiej wojny światowej [...].
źródło: NKJP: Sprawozdanie z 29. posiedzenia Senatu RP
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. zdobywca
zdobywcy
ndepr zdobywce
depr D. zdobywcy
zdobywców
C. zdobywcy
zdobywcom
B. zdobywcę
zdobywców
N. zdobywcą
zdobywcami
Ms. zdobywcy
zdobywcach
W. zdobywco
zdobywcy
ndepr zdobywce
depr -
+ zdobywca + (CZEGO) -
Rzeczownik z przyrostkiem -ca od zdobywać; por. zdobyć, zob. dobyć