obrzucać się - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

wypowiadać o sobie nawzajem dużo negatywnych słów

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

mówienie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

synonimy:

wyzywać się

obrzucać się epitetami, inwektywami, klątwami, najgorszymi słowami, obelgami, oskarżeniami, pretensjami, wyzwiskami
obrzucać się nawzajem, wzajemnie; publicznie

	Członkowie ukraińskiej elity zaczęli obrzucać się nawzajem kompromitującymi oskarżeniami. źródło: KWSJP: Marcin Wojciechowski: Pomarańczowy majdan, 2006
	Radni z Forum Samorządowego obrzucali się pretensjami i oskarżeniami z opozycyjnym klubem Nasza Gmina. źródło: NKJP: Sylwia Golonka: Sesja (nie)zgody, Gazeta Krakowska, 2007-03-13
	Mężczyźni obrzucali się wyzwiskami i szarpali. źródło: NKJP: Eliza Głowicka: Śmierć na betonie, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-11-02
	Prezydent i premier obrzucali się i obrzucają oskarżeniami o zdradę. źródło: KWSJP: Jagienka Wilczak: Bardzo zawzięci oboje: Julia Tymoszenko i Wiktor Juszczenko, Polityka, 2009-01-03, nr 2686

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obrzucałem się +(e)m się obrzucał	obrzucałam się +(e)m się obrzucała	obrzucałom się +(e)m się obrzucało	obrzucaliśmy się +(e)śmy się obrzucali	obrzucałyśmy się +(e)śmy się obrzucały
2 os.	obrzucałeś się +(e)ś się obrzucał	obrzucałaś się +(e)ś się obrzucała	obrzucałoś się +(e)ś się obrzucało	obrzucaliście się +(e)ście się obrzucali	obrzucałyście się +(e)ście się obrzucały
3 os.	obrzucał się	obrzucała się	obrzucało się	obrzucali się	obrzucały się

bezosobnik: obrzucano się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się obrzucał będę się obrzucać	będę się obrzucała będę się obrzucać	będę się obrzucało będę się obrzucać	będziemy się obrzucali będziemy się obrzucać	będziemy się obrzucały będziemy się obrzucać
2 os.	będziesz się obrzucał będziesz się obrzucać	będziesz się obrzucała będziesz się obrzucać	będziesz się obrzucało będziesz się obrzucać	będziecie się obrzucali będziecie się obrzucać	będziecie się obrzucały będziecie się obrzucać
3 os.	będzie się obrzucał będzie się obrzucać	będzie się obrzucała będzie się obrzucać	będzie się obrzucało będzie się obrzucać	będą się obrzucali będą się obrzucać	będą się obrzucały będą się obrzucać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		obrzucajmy się
2 os.	obrzucaj się	obrzucajcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obrzucałbym się bym się obrzucał	obrzucałabym się bym się obrzucała	obrzucałobym się bym się obrzucało	obrzucalibyśmy się byśmy się obrzucali	obrzucałybyśmy się byśmy się obrzucały
2 os.	obrzucałbyś się byś się obrzucał	obrzucałabyś się byś się obrzucała	obrzucałobyś się byś się obrzucało	obrzucalibyście się byście się obrzucali	obrzucałybyście się byście się obrzucały
3 os.	obrzucałby się by się obrzucał	obrzucałaby się by się obrzucała	obrzucałoby się by się obrzucało	obrzucaliby się by się obrzucali	obrzucałyby się by się obrzucały

bezosobnik: obrzucano by się

bezokolicznik: obrzucać się

imiesłów przysłówkowy współczesny: obrzucając się

gerundium: obrzucanie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: obrzucający się

odpowiednik aspektowy: obrzucić się

Rz_osobowy	+	obrzucać się	+	CZYM + z KIM
Rz_{osobowy; pl}	+	obrzucać się	+	CZYM

Zob. rzucić