parapet - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

płyta znajdująca się pod dolną framugą okna od jego wewnętrznej lub zewnętrznej strony, wykonana z kamienia, drewna, plastiku lub blachy

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Budownictwo

części budowli

blaszany, drewniany, kamienny, marmurowy; wewnętrzny, zewnętrzny; kuchenny; okienny; szeroki, wąski parapet
parapet domu, mieszkania, okna
długość, szerokość; rodzaj; montaż parapetu
zamontować parapet
spaść, zeskoczyć z parapetu
wejść/wchodzić na parapet; oprzeć się/opierać się, wesprzeć się; bębnić, uderzać o parapet; wychylić się/wychylać się przez parapet; wychylać się za parapet
leżeć, położyć coś, postawić coś, siedzieć/siadać, stać na parapecie; bębnić po parapecie

	Efektowny parapet jest dopełnieniem designu wnętrza. To nie tylko miejsce ekspozycji roślin doniczkowych, ale czasami półka na różne przedmioty, a także miejsce do siedzenia (częściej na razie znane z amerykańskich filmów niż z rodzimych mieszkań). źródło: NKJP: (EP): Parapet w pięknym stylu, Dziennik Polski, 2001-02-28
	Z pozoru mogło się wydawać, że nic nie robi, stojąc na korytarzu pod oknem, oparta o parapet, i przypatrując się po prostu temu, co dzieje się wokół. źródło: NKJP: Hanna Samson: Pułapka na motyla, 2000
	Wiatr wył za oknami, miotając falami grube krople dżdżu, które z łoskotem odbijały się od szyb i blaszanych parapetów. źródło: NKJP: Andrzej Sarwa: Strzyga, 2006
	Adam siedział na parapecie okna i palił papierosa. źródło: NKJP: Jerzy Krasicki: Po prostu młodzi, 1970
	W domu z czerwonej cegły na parapetach okien stoją doniczki z nieco już podeschniętymi kwiatami. źródło: NKJP: Zabił matkę i braci, Dziennik Polski, 1999-09-29

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

wł. parapetto 'podokiennik, poręcz'