naczelnik

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. powstania

  • 2.

    osoba dowodząca plemieniem lub organizacją albo określoną działalnością militarną
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Funkcjonowanie państwa

    władza państwowa


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Wojsko i wojna

    osoby związane z wojskiem i wojną

  • hiperonimy:  dowódca
    • naczelnik Kościuszko, Piłsudski
    • naczelnik państwa, plemienia, wioski; powstania
    • dekret, rozkaz naczelnika
  • Zmysł inżynierski naczelnika powstania sprawił, że Rosjanie podczas natarcia byli wystawieni na ogień ze strony polskiej.

    źródło: NKJP: Kosynierzy zdecydowali o zwycięstwie, Dziennik Polski, 2003-04-05

    8 października 1920 roku na rozkaz naczelnika państwa Józefa Piłsudskiego „zbuntowały” się oddziały dowodzone przez generała Lucjana Żeligowskiego i wkroczyły do stolicy Wileńszczyzny.

    źródło: NKJP: Sebastian Chosiński: Instytucjonalny obrońca pokrzywdzonych, czyli Józefa Mackiewicza przygody z reportażem, część 1, Esencja, 2007-10

    Niejednego zadziwiało, dlaczego Tare syn Nachora, naczelnik plemienia pasterskiego Hebrajczyków, mieszkał w grodzie, miast wraz ze swym szczepem żyć pod namiotami.

    źródło: NKJP: Zofia Kossak: Przymierze, 1952

    Czy istnieją jeszcze u was naczelnicy plemienni i czarownicy, o których tyle naczytaliśmy się w książkach?

    źródło: NKJP: Marian Brandys: Śladami Stasia i Nel, 1974

    W świetle tej hipotezy Mojżesz, przynajmniej w pierwszym okresie swojej działalności, byłby prawdopodobnie przede wszystkim naczelnikiem powstania izraelskiego.

    źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1996

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. naczelnik
    naczelnicy
    ndepr
    naczelniki
    depr
    D. naczelnika
    naczelników
    C. naczelnikowi
    naczelnikom
    B. naczelnika
    naczelników
    N. naczelnikiem
    naczelnikami
    Ms. naczelniku
    naczelnikach
    W. naczelniku
    naczelnicy
    ndepr
    naczelniki
    depr
  • bez ograniczeń + naczelnik +
    CZEGO
  • może ros. načálnik

    Może później spolszczone przez wtórne nawiązanie do naczelny (Bańk); możliwa też bezpośrednia derywacja od naczelny; zob. naczelny