ugodzić się (jeden drugiego) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

uderzyć, zadając ból jeden drugiemu

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

[...] doszło do awantury. Podczas niej dwóch około 30-letnich mężczyzn wzajemnie ugodziło się nożami.

źródło: Internet: pomorska.pl

Może zaczęli się szarpać i ugodzili nożem nawzajem.

źródło: Internet: zw.com.pl/artykul/

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ugodziłem się +(e)m się ugodził	ugodziłam się +(e)m się ugodziła	ugodziłom się +(e)m się ugodziło	ugodziliśmy się +(e)śmy się ugodzili	ugodziłyśmy się +(e)śmy się ugodziły
2 os.	ugodziłeś się +(e)ś się ugodził	ugodziłaś się +(e)ś się ugodziła	ugodziłoś się +(e)ś się ugodziło	ugodziliście się +(e)ście się ugodzili	ugodziłyście się +(e)ście się ugodziły
3 os.	ugodził się	ugodziła się	ugodziło się	ugodzili się	ugodziły się

bezosobnik: ugodzono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ugódźmy się
2 os.	ugódź się	ugódźcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ugodziłbym się bym się ugodził	ugodziłabym się bym się ugodziła	ugodziłobym się bym się ugodziło	ugodzilibyśmy się byśmy się ugodzili	ugodziłybyśmy się byśmy się ugodziły
2 os.	ugodziłbyś się byś się ugodził	ugodziłabyś się byś się ugodziła	ugodziłobyś się byś się ugodziło	ugodzilibyście się byście się ugodzili	ugodziłybyście się byście się ugodziły
3 os.	ugodziłby się by się ugodził	ugodziłaby się by się ugodziła	ugodziłoby się by się ugodziło	ugodziliby się by się ugodzili	ugodziłyby się by się ugodziły

bezosobnik: ugodzono by się

bezokolicznik: ugodzić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

ugodziwszy się

gerundium: ugodzenie się

Zob. godzić