ugodzić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. sprawić dużą przykrość

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

	Na jego brzegu siedziała mała dziewczynka, z nóżkami ciasno stulonymi w nieświadomym odruchu obronnym, z główką skrytą na kolanach. Widok ten ugodził Iglione w samo serce z taką siłą, że z trudem się opanowała, żeby nie podbiec do dziecka, by objąć ją i przytulić z całej siły. źródło: NKJP: Elżbieta Hajnicz: Przekraczając światło, 1996
	– Doktor Frankenstein nie bawi się w zbawcę ludzkości bezinteresownie. Ostatnie określenie wyraźnie ugodziło dumę lekarza. Rzucił pacjentowi wściekłe spojrzenie. – Proszę mnie… nas – poprawił się odruchowo – nie obrażać. źródło: NKJP: Sebastian Chosiński: Metanoia: Esensja, 2005-09
	- Nie chciałam cię zabić - wybuchnęła wreszcie dziewczyna. - Naprawdę? - Lav usiadła w pościeli i spojrzała wprost na Albanę. - Naprawdę? Ironiczny ton małej czarownicy ugodził ją do żywego. źródło: NKJP: Iwona Surmik: Talizman złotego smoka, 2002
	Więziono go trzykrotnie. Puszczali i znowu zamykali bez sądu - „do wyjaśnienia”. Wiedzieli, jak ją najboleśniej ugodzić. Wyjątkowym nikczemnikiem był, kto ten sposób nacisku podszepnął. źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ugodziłem +(e)m ugodził	ugodziłam +(e)m ugodziła	ugodziłom +(e)m ugodziło	ugodziliśmy +(e)śmy ugodzili	ugodziłyśmy +(e)śmy ugodziły
2 os.	ugodziłeś +(e)ś ugodził	ugodziłaś +(e)ś ugodziła	ugodziłoś +(e)ś ugodziło	ugodziliście +(e)ście ugodzili	ugodziłyście +(e)ście ugodziły
3 os.	ugodził	ugodziła	ugodziło	ugodzili	ugodziły

bezosobnik: ugodzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ugódźmy
2 os.	ugódź	ugódźcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ugodziłbym bym ugodził	ugodziłabym bym ugodziła	ugodziłobym bym ugodziło	ugodzilibyśmy byśmy ugodzili	ugodziłybyśmy byśmy ugodziły
2 os.	ugodziłbyś byś ugodził	ugodziłabyś byś ugodziła	ugodziłobyś byś ugodziło	ugodzilibyście byście ugodzili	ugodziłybyście byście ugodziły
3 os.	ugodziłby by ugodził	ugodziłaby by ugodziła	ugodziłoby by ugodziło	ugodziliby by ugodzili	ugodziłyby by ugodziły

bezosobnik: ugodzono by

bezokolicznik: ugodzić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ugodziwszy

gerundium: ugodzenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: ugodzony

+

ugodzić

+

KOGO/CO + (CZYM)