naczelny - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

taki, który ma władzę zwierzchnią

Używane często w znaczeniu 'osoba sprawująca władzę zwierzchnią'.

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

organizacja i hierarchia w pracy, stosunki służbowe

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Funkcjonowanie państwa

urzędy i ich funkcjonowanie

hiperonimy:

zwierzchni

naczelny architekt, dowódca, lekarz, prokurator, rabin, wódz; dyrektor; redaktor; komitet, organ, sztab naczelny; naczelna kucharka; kadra kierownicza, zarządzająca; rada lekarska, ubezpieczeniowa; dyrekcja, komisja; naczelne dowództwo, kierownictwo
naczelny i artystyczny

	Jako dyrektor naczelny zajmowałem się dziesiątkami spraw dotyczących administrowania teatrem. Jednocześnie miałem na głowie sprawy artystyczne, rozmowy z reżyserami, sam reżyserowałem, czasem również grałem. źródło: NKJP: Wanda Then: Sześć tłustych sezonów, Dziennik Zachodni, 2006-03-28
	W poznańskim oddziale PKP nikt nie potrafił nam odpowiedzieć na to pytanie. Dyrektorzy naczelni byli nieuchwytni. źródło: NKJP: PM: Tory zablokowane, Gazeta Poznańska, 2004-09-02
	Gdy monsignor Roncalli (późniejszy papież Jan XXIII) był nuncjuszem we Francji, na publicznym bankiecie przedstawiono mu naczelnego rabina Paryża, z którym podjął rozmowę. źródło: NKJP: Romana Brzezińska: Wspominki, Gazeta Poznańska, 2003-03-01
	Komitet przekazał wszystkie swoje pełnomocnictwa jednoosobowo Pawło Szandrukowi, jako przewodniczącemu Komitetu i naczelnemu dowódcy Ukraińskiej Armii Narodowej. źródło: NKJP: PG: Ukraiński Komitet Narodowy, www.wikipedia.pl, 2009-05-06
	Po śmierci Józefa Piłsudskiego w naczelnych organach Wojska Polskiego nastąpiły poważne zmiany personalne. źródło: NKJP: Internet: Benio101: Historia wojska polskiego, www.wikipedia.pl, 2009-04-24

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Rz	+	naczelny	+
szyk: neutralny

Od wyrażenia przyimkowego na czele; zob. czoło