wyrąbać (prawdę) - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

pot. powiedzieć wprost

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

mówienie

	synonimy:	walnąć wygarnąć
	hiperonimy:	powiedzieć

- Proszę dowód osobisty! - wyrąbał komendant najniższym basem, na jaki go było stać.

źródło: NKJP: Adam Bahdaj: Wakacje z duchami, 1962

Trzymał jeszcze słuchawkę, jakby się łudząc, że najważniejsze dopiero teraz usłyszy, że Ferenz się rozmyśli i wyrąbie całą prawdę.

źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyrąbałem +(e)m wyrąbał	wyrąbałam +(e)m wyrąbała	wyrąbałom +(e)m wyrąbało	wyrąbaliśmy +(e)śmy wyrąbali	wyrąbałyśmy +(e)śmy wyrąbały
2 os.	wyrąbałeś +(e)ś wyrąbał	wyrąbałaś +(e)ś wyrąbała	wyrąbałoś +(e)ś wyrąbało	wyrąbaliście +(e)ście wyrąbali	wyrąbałyście +(e)ście wyrąbały
3 os.	wyrąbał	wyrąbała	wyrąbało	wyrąbali	wyrąbały

bezosobnik: wyrąbano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wyrąbmy
2 os.	wyrąb	wyrąbcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyrąbałbym bym wyrąbał	wyrąbałabym bym wyrąbała	wyrąbałobym bym wyrąbało	wyrąbalibyśmy byśmy wyrąbali	wyrąbałybyśmy byśmy wyrąbały
2 os.	wyrąbałbyś byś wyrąbał	wyrąbałabyś byś wyrąbała	wyrąbałobyś byś wyrąbało	wyrąbalibyście byście wyrąbali	wyrąbałybyście byście wyrąbały
3 os.	wyrąbałby by wyrąbał	wyrąbałaby by wyrąbała	wyrąbałoby by wyrąbało	wyrąbaliby by wyrąbali	wyrąbałyby by wyrąbały

bezosobnik: wyrąbano by

bezokolicznik: wyrąbać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wyrąbawszy

gerundium: wyrąbanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wyrąbany

odpowiednik aspektowy: rąbać

Rz_osobowy	+	wyrąbać	+	CO
Rz_osobowy	+	wyrąbać	+	MOWA WPROST

Zob. rąbać