spienić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spieniłem się +(e)m się spienił	spieniłam się +(e)m się spieniła	spieniłom się +(e)m się spieniło	spieniliśmy się +(e)śmy się spienili	spieniłyśmy się +(e)śmy się spieniły
2 os.	spieniłeś się +(e)ś się spienił	spieniłaś się +(e)ś się spieniła	spieniłoś się +(e)ś się spieniło	spieniliście się +(e)ście się spienili	spieniłyście się +(e)ście się spieniły
3 os.	spienił się	spieniła się	spieniło się	spienili się	spieniły się

bezosobnik: spieniono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		spieńmy się
2 os.	spień się	spieńcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spieniłbym się bym się spienił	spieniłabym się bym się spieniła	spieniłobym się bym się spieniło	spienilibyśmy się byśmy się spienili	spieniłybyśmy się byśmy się spieniły
2 os.	spieniłbyś się byś się spienił	spieniłabyś się byś się spieniła	spieniłobyś się byś się spieniło	spienilibyście się byście się spienili	spieniłybyście się byście się spieniły
3 os.	spieniłby się by się spienił	spieniłaby się by się spieniła	spieniłoby się by się spieniło	spieniliby się by się spienili	spieniłyby się by się spieniły

bezosobnik: spieniono by się

bezokolicznik: spienić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: spieniwszy się

gerundium: spienienie się

odpowiednik aspektowy: pienić się

Rz_nieżywotny

+

spienić się

+

Zob. piana