izolacja - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

oddzielenie lub oddzielenie się kogoś lub czegoś od otoczenia i jego wpływów

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

stosunki, grupy i organizacje społeczne

gospodarcza, polityczna, społeczna; emocjonalna, psychiczna, wewnętrzna; totalna izolacja; izolacja kulturalna
izolacja grupy, jednostki; kraju; Iranu, Polski
izolacja od otoczenia, od społeczeństwa, od środowiska, od świata
izolacja i osamotnienie; samotność i izolacja
stopień, współczynnik; poczucie; skutki izolacji
skłonność do izolacji
skazany na izolację
uniknąć izolacji
sprzyjać izolacji
powodować, przełamać izolację
dążyć, doprowadzić, prowadzić do izolacji
przebywać, żyć w izolacji

Wobec zapóźnienia technologicznego i politycznej izolacji od gospodarek zachodnich, „czarne złoto” było praktycznie jedynym towarem eksportowym, który można było sprzedawać za wymienialny pieniądz.

źródło: NKJP: Michał Smolorz: Fedrować czy nie fedrować w soboty i niedziele?, Dziennik Zachodni, 2008-05-30

Powodzeniem teherańskich rozmów najbardziej zainteresowany jest Iran, który chce wreszcie przełamać międzynarodową izolację.

źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Tadżykistan, Gazeta Wyborcza, 1994-09-15

Samotność i izolacja od otoczenia sprzyjają rozmyślaniom o przeszłości i rozdrapywaniu ran.

źródło: NKJP: (LUK): Skutecznie walczyć z przygnębieniem, Dziennik Łódzki, 2003-05-17

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	izolacja	izolacje
D.	izolacji	izolacji	neut
D.	izolacji	izolacyj	char
C.	izolacji	izolacjom
B.	izolację	izolacje
N.	izolacją	izolacjami
Ms.	izolacji	izolacjach
W.	izolacjo	izolacje

Inne uwagi

Zwykle lp

Składnia

+

izolacja

+

(KOGO/CZEGO) + (od KOGO/CZEGO)

Pochodzenie

fr. isolation

Zob. izolować