ewakuować się - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pot. żart. opuścić pośpiesznie jakieś miejsce, w którym nie chce się przebywać

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

	Odżyły nagle wieloletnie urazy, przykrości doznane od głupich ludzi, niesprawiedliwe osądy, oceny... Dochodziłam do Prania z najgłębszym przekonaniem: trzeba się ewakuować. źródło: KWSJP: Kira Gałczyńska: Nie wrócę tu nigdy czyli Pożegnanie z Mazurami, 1998
	Ewakuowali się, jak zwykle pozostawiając rodzinę w błogiej dumie ze wspaniałych potomków. źródło: KWSJP: Max Cegielski: Apokalipso, 2004
	Tata mało udzielał się w tych dyskusjach: od świtu do późnego wieczoru spędzał dnie nad Drwęcą, zasadzając się na leszcze. Dziadek po swojemu ewakuował się na pastwisko pod Dębnem, więc to chyba mama z babcią ostatecznie uchwaliły, że należy wycofać walory z podwórka i zamurować je w ścianie domu. źródło: KWSJP: Mariusz Ziomecki: Lato nieśmiertelnych, 2002
	Szwedzi i Niemcy leżą tam pokotem na betonie wokół śmierdzącej chlorem dziury, udającej basen. Ewakuujemy się do hoteliku w Pardze. źródło: KWSJP: Manuela Gretkowska: Polka, 2001

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany lub niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ewakuowałem się +(e)m się ewakuował	ewakuowałam się +(e)m się ewakuowała	ewakuowałom się +(e)m się ewakuowało	ewakuowaliśmy się +(e)śmy się ewakuowali	ewakuowałyśmy się +(e)śmy się ewakuowały
2 os.	ewakuowałeś się +(e)ś się ewakuował	ewakuowałaś się +(e)ś się ewakuowała	ewakuowałoś się +(e)ś się ewakuowało	ewakuowaliście się +(e)ście się ewakuowali	ewakuowałyście się +(e)ście się ewakuowały
3 os.	ewakuował się	ewakuowała się	ewakuowało się	ewakuowali się	ewakuowały się

bezosobnik: ewakuowano się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się ewakuował będę się ewakuować	będę się ewakuowała będę się ewakuować	będę się ewakuowało będę się ewakuować	będziemy się ewakuowali będziemy się ewakuować	będziemy się ewakuowały będziemy się ewakuować
2 os.	będziesz się ewakuował będziesz się ewakuować	będziesz się ewakuowała będziesz się ewakuować	będziesz się ewakuowało będziesz się ewakuować	będziecie się ewakuowali będziecie się ewakuować	będziecie się ewakuowały będziecie się ewakuować
3 os.	będzie się ewakuował będzie się ewakuować	będzie się ewakuowała będzie się ewakuować	będzie się ewakuowało będzie się ewakuować	będą się ewakuowali będą się ewakuować	będą się ewakuowały będą się ewakuować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ewakuujmy się
2 os.	ewakuuj się	ewakuujcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ewakuowałbym się bym się ewakuował	ewakuowałabym się bym się ewakuowała	ewakuowałobym się bym się ewakuowało	ewakuowalibyśmy się byśmy się ewakuowali	ewakuowałybyśmy się byśmy się ewakuowały
2 os.	ewakuowałbyś się byś się ewakuował	ewakuowałabyś się byś się ewakuowała	ewakuowałobyś się byś się ewakuowało	ewakuowalibyście się byście się ewakuowali	ewakuowałybyście się byście się ewakuowały
3 os.	ewakuowałby się by się ewakuował	ewakuowałaby się by się ewakuowała	ewakuowałoby się by się ewakuowało	ewakuowaliby się by się ewakuowali	ewakuowałyby się by się ewakuowały

bezosobnik: ewakuowano by się

bezokolicznik: ewakuować się

imiesłów przysłówkowy współczesny:

ewakuując się

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

ewakuowawszy się

gerundium: ewakuowanie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: ewakuujący się

Rz_osobowy

+

ewakuować się

+

Od: ewakuować