szefie

  • pot.  forma zwrócenia się do mężczyzny, któremu mówiący chce wyświadczyć określoną przysługę lub od którego mówiący chce uzyskać określoną przysługę
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Określenia fizyczności człowieka

    płeć

  • - Mogę pana podwieźć - powiedziałem. - Proszę wsiadać. Chudy, w dżinsowym ubraniu i w czapeczce narciarskiej na głowie, wskoczył błyskawicznie do wozu. Miał dziwnie ziemistą twarz i ta ziemistość powodowała nieokreśloność jego wieku. - Zimno - powiedział. - Dziękuję, szefie. - Daleko pan jedzie? - Blisko.

    źródło: NKJP: Józef Łoziński: Holding i reszta albo Jak zostać bogatym w biednym państwie

    Odczuwając potrzebę, ludzie różnie ją zaspokajają. Jeden, kiedy jest głodny, wchodzi do sklepu i mówi: „Szefie, umyję panu te dwa okna, ale proszę o bochenek chleba”.

    źródło: NKJP: ŚJ w Berlinie, Usenet -- pl.soc.religia, 2005-03-26

    - Nie jestem ekspertem jeśli chodzi o skomplikowany kod, dlatego w tej kwestii proszę o pomoc.
    - Się robi szefie. Prawie gotowe.

    źródło: NKJP: Jedyooo: Dyskusja wikipedysty:Adoomer/koncepcja, www.wikipedia.pl, 2007-07-17

    I jeszcze kawałek lazanii! I wina! Więcej wina! - Już się robi, szefie.

    źródło: NKJP: Szymon Bogacz: Koło kwintowe, 2009

    Wyrasta na szefa parkingowych podprowadzaczy w Katowicach [...]. — Nasza praca jest prosta — wyjaśnia, jedną ręką machając na opornego kierowcę. — Trochę w lewo, szefie! — krzyczy.

    źródło: NKJP: Marek Twaróg: Trochę w lewo, szefie, Dziennik Zachodni, 2003-03-07

  • część mowy: rzeczownik

    Inne uwagi

    Używany tylko W. lp

  • Pochodny od szef

CHRONOLOGIZACJA:
ISJP: pod: szef
Data ostatniej modyfikacji: 05.12.2011