szczebel - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

określony poziom w rozwoju lub hierarchii

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

najwyższy, niski, niższy, wysoki, wyższy; państwowy, partyjny, sportowy szczebel; szczebel krajowy, międzynarodowy, państwowy, powiatowy, samorządowy, wojewódzki; szczebel kierowniczy
szczebel gminy, powiatu, województwa; ministerstwa, rządu; edukacji, kształcenia, rozwoju; szczebel awansu, kariery
osiągnąć, zajmować jakiś szczebel
dojść do wysokiego szczebla
przejść przez wszystkie szczeble

	Utworzenie woj. częstochowskiego to decyzja polityczna !?na szczeblu rządu. źródło: NKJP: (JS): Zapisać się do towarzystwa, Dziennik Zachodni, 2005-04-26
	W społeczeństwie na niskim szczeblu rozwoju powszechnej biedzie towarzyszy powszechna bezczynność. źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Lapidarium I-III, 2008
	Miał swoich przedstawicieli na szczeblu ekstraklasy praktycznie we wszystkich znaczących dyscyplinach [...]. źródło: NKJP: Andrzej Skowroński: Polski kocioł w piekle, Gazeta Krakowska, 2001-12-10
	Izabela przeszła gładko przez wszystkie szczeble szkół muzycznych, a średnią w Bytomiu zaliczyła z wynikiem celującym. źródło: NKJP: Kazimierz Kutz: Piąta strona świata, 2010
	Na szczeblu wojewódzkim nie występuje władza ustawodawcza. Ten fakt przesądza o charakterze budżetu wojewody. źródło: NKJP: Stanisław Owsiak: Finanse publiczne, 1998

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

	+	szczebel	+	(JAKI) + CZEGO
	+	szczebel	+	JAKI

psł. (dial.) *ščeblь 'odszczepiony, oderwany kawałek drewna; szczebel (w drabinie), kawałek drewna'

Od: pie. *(s)kēb(h)-/*(s)kĕb(h)- 'ciąć ostrym narzędziem, rozłupywać'

Uznawane za niepoprawne: na jakimś szczeblu, np. na szczeblu gminy, rządu