-
1.a
kierowanie zorganizowaną grupą żołnierzy lub innych osób działających na wzór wojskowy -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
policja i inne służby mundurowe -
- komenda brygady, dywizji, legionu...; garnizonu, komisariatu, twierdzy...
- komenda nad armią, nad wojskiem; nad batalionem, nad dywizją, nad pułkiem...; nad harcerzami, nad saperami, nad wioślarzami...
- objąć/obejmować, otrzymać, przejąć komendę
- walczyć pod komendą kogoś
-
Dwudziestu pięciu ludzi pod komendą Tołmakowa weźmie z magazynu broń [...].
źródło: NKJP: Andrzej Zbych: Stawka większa niż życie, 1967
Już wcześniej proponowano Calowi objęcie komendy nad wojskiem.
źródło: NKJP: Iwona Surmik: Smoczy Pakt, 2003
W przyszły poniedziałek nowi oficerowie przejmą komendę komisariatu Poznań-Północ.
źródło: NKJP: Agnieszka Smogulecka: Nowi na Północy, Polska Głos Wielkopolski, 2003-12-30
Jakeśmy dołączyli, to przyszedł, nos zadarł po same chmury, phu-phu, pamiętajcie, rzecze, krasnoludy, przy kim tu komenda, komu tu posłuch należny, tu król Niedamir rozkazuje [...].
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Miecz przeznaczenia, 1992
W nagrodę za zwycięstwo otrzymał Dawid komendę znacznego oddziału wojowników i stał się w ten sposób najmłodszym wodzem w dziejach Izraela.
źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1963
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. komenda
komendy
D. komendy
komend
C. komendzie
komendom
B. komendę
komendy
N. komendą
komendami
Ms. komendzie
komendach
W. komendo
komendy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ komenda + (KOGO/CZEGO)
+ komenda + (nad KIM/CZYM) -
fr. dawne commende
niem. kommende
wł. commenda
z łac. commendāre