-
1.
polecenie zrobienia czegoś wydane przez osobę uprawnioną lub mającą nad kimś przewagę -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
władza państwowa
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich -
synonimy: ordynans
-
- rozkaz cesarza, króla, księcia, sułtana; dowódcy, dowództwa, komendanta, marszałka, Naczelnego Wodza, naczelnika, oficera, wodza; generała, kapitana, porucznika, pułkownika; Hitlera, Niemców, Stalina; ministra, partii, władz; przełożonych, szefa; rozkaz aresztowania, ataku, egzekucji, ewakuacji, likwidacji czegoś, maszerowania, odwrotu, opuszczenia czegoś, rozstrzelania, strzelania, walki, wyjazdu, wymarszu, wysadzenia fabryki, mostu...; zatrzymania się; zabicia, zamordowania kogoś; przeniesienia się, wyruszenia dokądś
- rozkaz do ataku, do natarcia, do szturmu, do walki; do odwrotu; do powstania; rozkaz do dowódców, do generała
- rozkaz padł/pada, przyszedł
- oczekiwać; posłuchać, słuchać, usłuchać rozkazu
- podlegać rozkazom
- mieć; dać, wydać; rzucić; ponowić, powtórzyć; dostać, otrzymać, przyjąć; spełnić / spełniać, wykonać, wypełnić; sformułować; przekazać; przynieść; odwołać; złamać; usłyszeć rozkaz; dawać, wydawać, wykrzykiwać; otrzymywać, przyjmować; wykonywać, wypełniać rozkazy
-
Rozkazem naczelnego wodza z 28 września powołano 1 Korpus — jego dowództwo powierzył Sikorski 3 października gen. Kukielowi.
źródło: NKJP: Eugeniusz Duraczyński: Rząd polski na uchodźstwie1939-1945: organizacja, personalia, polityka, 1993
Kiedy padał rozkaz do ataku, z okopów podrywało się mrowie żołnierzy, wielka ludzka masa pokrywała pola, zapełniała lasy i drogi.
źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Wojna futbolowa, 2005
Dostałem rozkaz, żeby sprawdzić, czy ktoś się tam gdzieś jeszcze nie skrył.
źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Traktat o łuskaniu fasoli, 2007
Za odmowę wykonania rozkazu na froncie będzie pan rozstrzelany. Odmaszerować!
źródło: NKJP: Henryk Rozpędowski: Charleston, 2002
- Panie pułkowniku, jesteśmy wypoczęci, czujemy się
wspaniale i czekamy na rozkazy.źródło: NKJP: Alfons Filar: Śladami tatrzańskich kurierów, 1995
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rozkaz
rozkazy
D. rozkazu
rozkazów
C. rozkazowi
rozkazom
B. rozkaz
rozkazy
N. rozkazem
rozkazami
Ms. rozkazie
rozkazach
W. rozkazie
rozkazy
-
+ rozkaz + (KOGO)
+ rozkaz + (CZYJ)
+ rozkaz + (do CZEGO) -
ogsł. *orz-kazъ / *orz-sъkazъ 'opowiadanie (relacja), wypowiedź; ustny przekaz; polecenie, komenda'
Rzeczownik od czasownika rozkazać (zob.)