-
4.
książk. używane dla nazwania określonej funkcji, która dana osoba pełni, wynikającej z jej pozycji zawodowej lub społecznej -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie -
- być, pozostać, trwać, wytrwać; zginąć na posterunku
-
No i dłubię. A Agnieszka mi pomaga. Duchowo. - Widzę - posłałem burowłosej lekki uśmiech. Odwzajemniła się przyjaznym. Była trochę zakłopotana, ale wyraźnie przekroczyła jakąś barierę i spodobało jej się po drugiej stronie. - Trwam na dziennikarskim posterunku - powiedziała.
źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Afrykanka, 2005
Tymczasem żyło się codziennymi sprawami, głównie potrzebami żołądka - w odrętwieniu, wszystko było takie nieważne. I nieważna, bezcelowa była ta cała administracja wewnętrzna. Tylko jednostki umiały mieć ambicje wytrwania na wyznaczonym posterunku, w gorliwej pracy dla beznadziejnej sprawy.
źródło: NKJP: Stefan Ernest: O wojnie wielkich Niemiec z Żydami Warszawy : 1939-1943, 2003
W ten sposób członkowie NSZZ „Solidarność”, działającego przy KWK „Nowa Ruda”, złożyli hołd poległym w katastrofach górniczych, jakie wystąpiły w latach: 1928; 1930; 1931; 1941; 1946; 1958; 1976; 1979 w miejscowej kopalni, jak również wszystkim innym górnikom, którzy zginęli na posterunku pracy.
źródło: NKJP: (mm): Tym, którzy zginęli na miejscu pracy, Euroregio Glacensis, 1999
Wreszcie w 32 min spotkania dynamiczny od początku Maciej Iwański, uwolnił się spod opieki wronieckich piłkarzy i z 17 metrów mocnym strzałem pokonał Szamotulskiego. 120 sekund później Dariusz Kozubek uderzał piłkę głową, ale tym razem bramkarz Amiki był na posterunku.
źródło: NKJP: Do dwunastu razy próba, Trybuna Śląska, 2003-05-05
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. posterunek
posterunki
D. posterunku
posterunków
C. posterunkowi
posterunkom
B. posterunek
posterunki
N. posterunkiem
posterunkami
Ms. posterunku
posterunkach
W. posterunku
posterunki