spójny - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. złożony z elementów, które tworzą logiczną i uporządkowaną całość

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

słownictwo oceniające

	synonimy:	zborny zwarty
	hiperonimy:	jednorodny

spójny fragment, obraz, plan, program, system; wspólna całość, logika; fabuła, historia; interpretacja, koncepcja, konstrukcja, polityka, strategia, teoria, wizja; spójne społeczeństwo; tekst spójny
mało, niezbyt; logicznie, wewnętrznie spójny
spójny i jednorodny, spójny i klarowny, spójny i konsekwentny, spójny i logiczny, spójny i rzeczowy
absolutnie, bardzo spójny

	Ustawa wprowadza spójny system gospodarki nieruchomościami w Polsce, ustalając jasne reguły i zasady postępowania oraz kompetencje organów i podmiotów działających w obszarze nieruchomości. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 04.06.1997
	Tekst nie ma jednej spójnej fabuły, środek ciężkości narracji przechodzi z jednej osoby na drugą, zmieniają się też zagadnienia [...]. źródło: NKJP: 100 najlepszych polskich opowiadań fantastycznych, Esensja, 2009-11-08
	Przeciwnik spójniejszej Unii, prezydent Czech Vaclav Klaus w ogóle kwestionował sensowność ponadnarodowego parlamentu. źródło: NKJP: Marek Ostrowski: Jedyny show w mieście, Polityka, 2009-06-06
	Zrozpaczeni brakiem spójnej polityki Białego Domu senatorowie z obu partii wzywają do zniesienia embarga na dostawy broni do Bośni i Chorwacji [...]. źródło: NKJP: Jacek Kalabiński: USA o Bośni, Gazeta Wyborcza, 1994-04-18
	Zaakcentowania wymaga [...] logiczny, spojny wewnętrznie układ zawartych treści, konsekwentnie podporządkowanych myśli przewodniej. źródło: Kwartalnik Pedagogiczny, 1975 (books.google.pl)

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Stopień wyższy

Zob. spoić