-
1.
oddzielony od innych rzeczy czy miejsc -
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
jakość i intensywność -
- osobny pokój; stolik; problem; osobna sypialnia; klatka; kwestia, sprawa; osobne łóżko; wejście
-
[...] Heniek u mnie w bejsmencie mieszkał. Porządne mieszkanie, z osobnym wejściem, za dużo mu nie policzyłem, bo mi się od razu spodobał.
źródło: NKJP: Izabela Filipiak: Magiczne oko. Opowiadania zebrane, 2006
Jedziemy jako para przyjaciół i będziemy mieli osobne sypialnie.
źródło: NKJP: Marek Krajewski, Mariusz Czubaj: Róże cmentarne, 2009
Nie wierzę żadnym świadkom. Nawet przyjechał, wyjechał, o której godzinie, zapisuję. Mam osobny zeszyt na samochody. Osobny na domki, kto, kiedy, jak długo, ile osób. Osobny na inne rzeczy. Porządek wymaga, żeby nie wszystko było w jednym.
źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Traktat o łuskaniu fasoli, 2007
Była niska i rozłożysta, pachniała kawą i gotowanym mlekiem, które zawsze mieszała z cukrem w osobnym garnuszku i wlewała do filiżanki.
źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Pudełko ze szpilkami, 2006
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. osobny
osobny
osobny
osobne
osobna
D. osobnego
osobnego
osobnego
osobnego
osobnej
C. osobnemu
osobnemu
osobnemu
osobnemu
osobnej
B. osobnego
osobnego
osobny
osobne
osobną
N. osobnym
osobnym
osobnym
osobnym
osobną
Ms. osobnym
osobnym
osobnym
osobnym
osobnej
W. osobny
osobny
osobny
osobne
osobna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. osobni
osobni
osobne
osobne
D. osobnych
osobnych
osobnych
osobnych
C. osobnym
osobnym
osobnym
osobnym
B. osobnych
osobnych
osobnych
osobne
N. osobnymi
osobnymi
osobnymi
osobnymi
Ms. osobnych
osobnych
osobnych
osobnych
W. osobni
osobni
osobne
osobne
-
ogsł. *osobьnъ 'będący sam ze sobą, sam na sam, pojedynczy, oddzielny, odrębny'
Forma słowiańska od wyrażenia przyimkowego *o(b) sobě 'o sobie'; zob. osoba