kotku

  • pot.  forma pieszczotliwego zwrócenia się do osoby, którą się kocha
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

    • słuchaj; wiesz kotku
  • Agnieszka zaniosła się płaczem i kurczowo przylgnęła do mojej piersi. - Spokojnie, kotku, nie histeryzuj. Nic się przecież jeszcze nie stało - uspokajałem ją, delikatnie gładząc dłonią po mlecznobiałych włosach.

    źródło: NKJP: Mirosław Sokołowski, Gady, 2007

    Pa, pa, kotku. - pocałowała córkę na pożegnanie w policzek i wyszła, dając znak kelnerowi, aby przysłano jej rachunek do biura.

    źródło: NKJP: Dariusz Chętkowski z uczniami: Ostatni weekend, 207

    Wiesz co? – usłyszał, jak szepcze mu konfidencjonalnie do ucha. – Czuję, że jutrzejszy dzień będzie przełomowy. Przycisnął ją mocno do siebie. – Naprawdę? – Tak, kotku, Uwierz mi. Jestem tego pewna.

    źródło: NKJP: Robert Cichowlaz: Drogowskaz, Pinezka.pl, 2007-02

    Postawiła na stole butelkę mineralnej i walnęła szklanką o blat. - Może byś chociaż „proszę” powiedział! - Miała piskliwy, przenikliwy głos. - Zapomniałem, kotku. Czasami gdy o tobie myślę, takie rzeczy zwyczajnie wylatują mi z głowy.

    źródło: NKJP: Andrzej Stasiuk: Taksmi, 2009

    Byłeś dzisiaj na spacerku? — Nie, tatusiu, ale chcę z tobą! — Pójdziesz, kotku, z mamusią. Ja muszę jechać na wizyty do chorych.

    źródło: NKJP: Adam Strączek: Wyznanie lekarza-łapownika, 1995

  • część mowy: rzeczownik

    Inne uwagi

    Używany tylko W. lp

  • Zob. kotek

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. kotek
Data ostatniej modyfikacji: 05.12.2011