życzliwy I - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.b

świadczący o tym, że ktoś lubi daną osobę, chce jej dobra i gotów jest działać w tym celu, aby działo jej się dobrze

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Usposobienie człowieka

cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

życzliwy gest, głos, uśmiech; stosunek; klimat; życzliwa dłoń, twarz; postawa; współpraca; reakcja, rozmowa; akceptacja, aprobata, ciekawość, neutralność, obojętność, opieka, pamięć, pomoc, protekcja, troska; analiza, interpretacja, krytyka, odpowiedź, opinia, rada, uwaga; atmosfera; życzliwe spojrzenie; słowo; nastawienie, podejście, przyjęcie, stanowisko, wsparcie, zainteresowanie; życzliwe komentarze
życzliwy i konstruktywny
życzliwe potraktowanie kogoś
bardzo życzliwy

	- Jak się pani mieszka w nowym mieszkaniu? - spytała Francuzka z życzliwym uśmiechem. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Rosyjski kochanek, 1996
	Równy z pana gość, więc udzielam życzliwej rady. Nie chcę, żeby komplikował pan sobie życie. źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Afrykanka, 2005
	Chcę również podziękować [...] za bardzo życzliwe podejście i za jego konstruktywne uwagi w trakcie całego procesu legislacyjnego. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 10.03.2004
	Wygląda na to, że oba kraje będą zainteresowane negocjacjami nad nowym porozumieniem i że bardzo poprawią one klimat wzajemnych stosunków, zwłaszcza że i Moskwa może spróbować użyć życzliwszego tonu wobec nowego prezydenta. źródło: NKJP: Rakiety, Polityka, 2009-01-03

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Stopień wyższy

Zob. życzyć