-
1.b
cecha czegoś, co świadczy o czyimś łagodnym usposobieniu, szczerości i życzliwości -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
synonimy: dobrotliwość
poczciwość
-
Jego szeroka twarz tchnęła dobrodusznością, może tylko czasem w ślad za uśmiechem pojawiał się w oczach wyraz obudzonej czujności.
źródło: NKJP: Witold Zalewski: Zakładnicy, 2001
Na przykład opowiadania Giovanniego Guareschiego z cyklu „Don Camillo” są tak urokliwe i przepojone ciepłem oraz dobrodusznością, że gładko prześlizgujemy się nad opisami ojca tłukącego połówką polana córkę, która właśnie poinformowała go o ciąży, albo starcia dwóch band [...].
źródło: NKJP: Agnieszka Szady: Przy herbacie: Miły Strix i dzielna Pyza, czyli jak manipulować czytelnikiem, Esencja, nr 05, 2009-07-02
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dobroduszność
dobroduszności
D. dobroduszności
dobroduszności
C. dobroduszności
dobrodusznościom
B. dobroduszność
dobroduszności
N. dobrodusznością
dobrodusznościami
Ms. dobroduszności
dobrodusznościach
W. dobroduszności
dobroduszności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. dobroduszny