-
stan psychiczny wywołany czymś, co wzbudza w nas sprzeciw, któremu towarzyszy jawne okazywanie silnego niezadowolenia lub gniewu
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
-
- głębokie, ogromne, wielkie; gwałtowne; powszechne, społeczne; słuszne, zrozumiałe oburzenie
- oburzenie czytelników, klientów, ludzi, mieszkańców, opinii publicznej, społeczeństwa
- oburzenie z powodu czegoś
- oburzenie na twarzy; w głosie
- głosy, okrzyki, słowa, pomruk, wyrazy; fala oburzenia
- pełen, pełny oburzenia
- budzić, wywołać/wywoływać, wzbudzić/wzbudzać; wyrazić/wyrażać; udawać oburzenie; nie kryć oburzenia
- zareagować oburzeniem
- krzyknąć z oburzenia
- mówić, odpowiedzieć/odpowiadać, pisać, powiedzieć, wrzasnąć, wykrzyknąć, zawołać; odrzucić coś, przyjąć coś, zareagować z oburzeniem
-
|
[...] nakaz usunięcia wizerunku Chrystusa z bramy pałacu [...] wywołał gwałtowne oburzenie ludu Konstantynopola.
źródło: NKJP: Jan Gać: Grecja kulturowy przewodnik po Grecji bizantyńskiej, 2007
|
|
- Wynoś się stąd natychmiast - wrzeszczy i widzi oburzenie na jego twarzy.
źródło: NKJP: Hanna Samson: Pułapka na motyla, 2000
|
|
Wystąpienie przerwały gwizdy i okrzyki oburzenia. [...] Przewodniczący sądu z trudem uspokoił wzburzony tłum.
źródło: NKJP: Edward Augustyn: Dobrodziej oszust (6), Głos Ojca Pio, 2008
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
oburzenie
|
oburzenia
|
|
| D. |
oburzenia
|
oburzeń
|
|
| C. |
oburzeniu
|
oburzeniom
|
|
| B. |
oburzenie
|
oburzenia
|
|
| N. |
oburzeniem
|
oburzeniami
|
|
| Ms. |
oburzeniu
|
oburzeniach
|
|
| W. |
oburzenie
|
oburzenia
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
CHRONOLOGIZACJA:
SWil
SJPWar
SJPDor
SJPSz
SJPDun
ISJP
PSWP
USJP
Data ostatniej modyfikacji: 27.10.2012