-
1.b
świadczący o tym, że w kimś jakieś wydarzenie lub czyjeś zachowanie wywołało oburzenie -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
- oburzony głos; oburzona mina; oburzone spojrzenie
-
W imieniu króla aresztuję was wszystkich. Zabierajcie ich! Zapadłą z nagła ciszę przerwał histeryczny kobiecy śmiech, a potem oburzony głos: - Protestuję!
źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005
- To bardzo niestosowny żart - powiedział z oburzoną miną.
źródło: NKJP: Tomasz Mirkowicz: Pielgrzymka do Ziemi Świętej Egiptu, 1999
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. oburzony
oburzony
oburzony
oburzone
oburzona
D. oburzonego
oburzonego
oburzonego
oburzonego
oburzonej
C. oburzonemu
oburzonemu
oburzonemu
oburzonemu
oburzonej
B. oburzonego
oburzonego
oburzony
oburzone
oburzoną
N. oburzonym
oburzonym
oburzonym
oburzonym
oburzoną
Ms. oburzonym
oburzonym
oburzonym
oburzonym
oburzonej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. oburzeni
oburzeni
oburzone
oburzone
D. oburzonych
oburzonych
oburzonych
oburzonych
C. oburzonym
oburzonym
oburzonym
oburzonym
B. oburzonych
oburzonych
oburzonych
oburzone
N. oburzonymi
oburzonymi
oburzonymi
oburzonymi
Ms. oburzonych
oburzonych
oburzonych
oburzonych
-
Zob. burzyć