tchnąć

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. życie

  • 3.

    książk.  spowodować, że ktoś lub coś zacznie się zachowywać lub postępować w sposób, który opisuje następujący rzeczownik
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    nazwy działań intelektualnych człowieka


    CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Praca

    rodzaje pracy


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    stosunki, grupy i organizacje społeczne

    • piłkarz, szkoleniowiec tchnął coś w kogoś; trener tchnie coś w kogoś
    • tchnąć ducha (walki), wiarę w drużynę, w lepsze jutro…, życie w człowieka, w gospodarkę
    • tchnąć w drużynę, w ludzi, w zespół
  • Kibice Górnika zadają sobie pewnie pytanie, czy nowy trener tchnie nowego ducha w drużynę, która wiosną prezentuje na razie nieciekawy futbol.

    źródło: NKJP: Rozsypana układanka, Trybuna Śląska, 2004-04-10

    Nowy szkoleniowiec musi tchnąć w drużynę dużo optymizmu i przekonać zawodników, że jednak mogą wygrywać.

    źródło: NKJP: (HOF): Czwarty raz Franka Smudy?, Express Ilustrowany, 2004-03-23

    To dopiero początek turnieju, ale ten dobry występ tchnął wiarę w końcowy sukces Polski i pierwszy po 36 latach awans olimpijski.

    źródło: NKJP: Marek Kondraciuk: Jak przystało na mistrza!, Dziennik Łódzki, 2004-01-07

    Zyski są takie: wiele optymizmu zostało tchnięte w gospodarkę, ponadto Polacy wiedzą, że warto studiować, warto uczyć się języków.

    źródło: NKJP: (PAP): Co nam dała Unia?, Dziennik Polski, 2006-04-29

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. tchnę
    tchniemy
    2 os. tchniesz
    tchniecie
    3 os. tchnie
    tchną

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. tchnąłem
    +(e)m tchnął
    tchnęłam
    +(e)m tchnęła
    tchnęłom
    +(e)m tchnęło
    tchnęliśmy
    +(e)śmy tchnęli
    tchnęłyśmy
    +(e)śmy tchnęły
    2 os. tchnąłeś
    +(e)ś tchnął
    tchnęłaś
    +(e)ś tchnęła
    tchnęłoś
    +(e)ś tchnęło
    tchnęliście
    +(e)ście tchnęli
    tchnęłyście
    +(e)ście tchnęły
    3 os. tchnął
    tchnęła
    tchnęło
    tchnęli
    tchnęły

    bezosobnik: tchnięto

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę tchnął
    będę tchnąć
    będę tchnęła
    będę tchnąć
    będę tchnęło
    będę tchnąć
    będziemy tchnęli
    będziemy tchnąć
    będziemy tchnęły
    będziemy tchnąć
    2 os. będziesz tchnął
    będziesz tchnąć
    będziesz tchnęła
    będziesz tchnąć
    będziesz tchnęło
    będziesz tchnąć
    będziecie tchnęli
    będziecie tchnąć
    będziecie tchnęły
    będziecie tchnąć
    3 os. będzie tchnął
    będzie tchnąć
    będzie tchnęła
    będzie tchnąć
    będzie tchnęło
    będzie tchnąć
    będą tchnęli
    będą tchnąć
    będą tchnęły
    będą tchnąć

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. tchnijmy
    2 os. tchnij
    tchnijcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. tchnąłbym
    bym tchnął
    tchnęłabym
    bym tchnęła
    tchnęłobym
    bym tchnęło
    tchnęlibyśmy
    byśmy tchnęli
    tchnęłybyśmy
    byśmy tchnęły
    2 os. tchnąłbyś
    byś tchnął
    tchnęłabyś
    byś tchnęła
    tchnęłobyś
    byś tchnęło
    tchnęlibyście
    byście tchnęli
    tchnęłybyście
    byście tchnęły
    3 os. tchnąłby
    by tchnął
    tchnęłaby
    by tchnęła
    tchnęłoby
    by tchnęło
    tchnęliby
    by tchnęli
    tchnęłyby
    by tchnęły

    bezosobnik: tchnięto by

    bezokolicznik: tchnąć

    imiesłów przysłówkowy współczesny: tchnąc

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: tchnąwszy

    gerundium: tchnięcie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: tchnący

    imiesłów przymiotnikowy bierny: tchnięty

  • bez ograniczeń + tchnąć +
    CO + w KOGO/CO
  • psł. *dъchnǫti 'wydawać tchnienie, dmuchać, wiać, chuchać; zionąć czymś, wydzielać woń'

    Bezpośredni kontynuant formy prasłowiańskiej dchnąć poświadczony w staropolszczyźnie. Wyraz poprzez oboczność samogłoski pierwiastka ъ (< *ŭ) : y (<*ū) pozostaje w etymologicznej więzi z psł. *dychati (zob. dychać).