-
4.
książk. być bodźcem, który sprawił, że ktoś wykonał jakąś czynność -
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
jakość i intensywność -
- coś tchnęło kogoś
- wreszcie, w końcu kogoś tchnęło
-
I na drugi dzień tak mnie coś tchnęło rano , żeby iść obejrzeć ten samochód. Podnoszę maskę, patrzę, kurcze nie ma olej u wcale.
źródło: NKJP: Józef Mucha: Pół miliona kilometrów z kardynałem Wojtyłą , 2006
– Nie wiem, co mnie tchnęło, żeby jeszcze raz obejrzeć dziewczynkę. Jednym palcem robiłam jej masaż serca. I udało się.
źródło: NKJP: Monika Krężel: Doktor natura, Trybuna Śląska, 2004-11-15
Coś mnie tchnęło , wybiegłam na korytarz i zobaczyłam, jak z pokoju naprzeciwko wychodzi Karol Teusch.
źródło: NKJP: Ten wielki dzień, Dziennik Polski, 2002-10-16
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 3 os. tchnie
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 3 os. tchnęło
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 3 os. by tchnęło
bezokolicznik: tchnąć
-
+ tchnąć + KOGO -
psł. *dъchnǫti 'wydawać tchnienie, dmuchać, wiać, chuchać; zionąć czymś, wydzielać woń'
Bezpośredni kontynuant formy prasłowiańskiej dchnąć poświadczony w staropolszczyźnie. Wyraz poprzez oboczność samogłoski pierwiastka ъ (< *ŭ) : y (<*ū) pozostaje w etymologicznej więzi z psł. *dychati (zob. dychać).