barbarzyńsko

  • w sposób właściwy osobom prymitywnym, brutalnym i ordynarnym
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

    • barbarzyńsko niszczony, zniszczony
  • Szczególnie okrutny los spotkał nieszczęsnych Tasmańczyków, których mordowano tak barbarzyńsko, że ostatnia Tasmanka zmarła już w roku tysiąc osiemset siedemdziesiątym szóstym.

    źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tomek w krainie kangurów, 1995

    Cezar zachował się wyjątkowo barbarzyńsko - pojmał posłów germańskich, a legionistom pozwolił bez opamiętania mordować germańskie kobiety, dzieci i starców.

    źródło: NKJP: Agnieszka Krzemińska: Zderzenie cywilizacji, Polityka, 2008-11-08

    Okazało się, że Niemcy potrafili zupełnie przyzwoicie traktować jeńców wojennych w stalagach i oflagach, a równocześnie barbarzyńsko traktować cywilów w obozach koncentracyjnych czy wręcz stosować wobec nich ludobójstwo.

    źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 08.01.2004

    Co robi z tym cennym przedmiotem, uznając go za zbyteczny? [...] Barbarzyńsko go niszczy, dając w ten sposób upust swej głębokiej pogardzie dla przemysłu lekkiego krajów socjalistycznych i narażając na szwank dobrosąsiedzkie stosunki.

    źródło: NKJP: Antoni Libera: Madame, 2003

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. barbarzyńca

CHRONOLOGIZACJA:
1687, Thesavri Polono Latino Graeci Gregorii Cnapii [...] tomus secundus Latinopolonicvs simul idem Index verborum primi tomi, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 30.04.2025