odosobnienie

  • książk.  sytuacja, w której ktoś jest pozbawiony kontaktów z innymi ludźmi
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich

    • głębokie odosobnienie
    • uczucie odosobnienia
    • szukać odosobnienia
    • zakłócić/zakłócać czyjeś odosobnienie
    • żyć; spędzać czas, życie; modlić się, pracować w odosobnieniu
  • Spędzony w odosobnieniu czas miał tę zaletę, że pozwolił jej dojść do ładu z własnymi uczuciami.

    źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005

    Każde z trojga było pochłonięte własnymi myślami i nikt nie umiał przełamać swego odosobnienia.

    źródło: NKJP: Jerzy Andrzejewski: Noc i inne opowiadania, 2001

    Kiedy komuniści wieźli Wyszyńskiego z Prudnika do Komańczy, on duchem podążał na Jasną Górę. Pewnie ani on, ani jego strażnicy nie domyślali się, że to ostatni rok jego odosobnienia.

    źródło: NKJP: Paweł Zuchniewicz: Jan Paweł II: „Będę szedł naprzód”. Powieść biograficzna, 2009

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. odosobnienie
    odosobnienia
    D. odosobnienia
    odosobnień
    C. odosobnieniu
    odosobnieniom
    B. odosobnienie
    odosobnienia
    N. odosobnieniem
    odosobnieniami
    Ms. odosobnieniu
    odosobnieniach
    W. odosobnienie
    odosobnienia

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Zob. osobny

CHRONOLOGIZACJA:
1861, SJPWil
Data ostatniej modyfikacji: 09.10.2018