-
2.
budynek lub zespół budynków, w którym mieszkają zakonnicy lub zakonnice -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
miejsca i instytucje związane z religią i kościołem -
- buddyjski; jasnogórski; drewniany klasztor
- klasztor Bonifratrów, Cystersów, Franciszkanów...; Albertynek, Benedyktynek, Dominikanek...; Ojców Paulinów; Panien klarysek; Sióstr Wizytek
- zbudować klasztor
-
Wolę walki podniosła też skuteczna obrona obleganego klasztoru na Jasnej Górze: atak protestanckich najeźdźców na klasztor z czczonym powszechnie wizerunkiem Matki Bożej dał nową, religijną motywację walce ze Szwedami.
źródło: NKJP:Alicja Dybkowska, Jan Żaryn, Małgorzata Żaryn: Polskie dzieje od czasów najdawniejszych do współczesności, 1994
Udokumentowana przeszłość obrazu zaczyna się w roku 1819, kiedy z klasztoru Kartuzów obraz przewieziono do Paryża.
źródło: NKJP: Jacek Kalabiński: Pocztówka z Waszyngtonu, Gazeta Wyborcza, 1994-06-17
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. klasztor
klasztory
D. klasztoru
przestarz. klasztora
klasztorów
C. klasztorowi
klasztorom
B. klasztor
klasztory
N. klasztorem
klasztorami
Ms. klasztorze
klasztorach
W. klasztorze
klasztory
Inne uwagi
Forma D. lp klaszrora współcześnie jest używana tylko w przysłowiu Dłużej klasztora niż przeora.
-
+ klasztor + (KOGO) -
st.czes. *kláštor, klášter
z st.-w.-niem. klōstar
W niemieckim zapożyczenie z łac. śred. clostrum, łac. claustrum 'zamknięcie, zamek, rygiel; miejsce zamknięte, warownia, klasztor'.