eksperyment - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

próba zrealizowania lub doświadczenia czegoś nowego

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

aktorski, artystyczny, filmowy, kulinarny, literacki, muzyczny, psychologiczny, teatralny, wychowawczy; oryginalny, ryzykowny, śmiały; udany, nieudany eksperyment; eksperymenty formalne
eksperyment z formą, z narracją, z językiem, z tekstem; z programem nauczania, z reformą, z unowocześnieniem wyrobu; z narkotykami
eksperyment na społeczeństwie, na uczniach
eksperyment doprowadził do czegoś, (nie) powiódł się, (nie) udał się
zaniechać, zaprzestać eksperymentów
finansować, przeprowadzić, przerwać eksperyment
wziąć udział w eksperymencie; nie ustawać w eksperymentach

	Najnowszy film Tima Burtona na pewno nie jest przeznaczony dla […] widzów zamkniętych na filmowe eksperymenty. źródło: NKJP: Bartosz Sztybor: Avada Kedavra, Czarownico!, Esensja, 2005, nr 8
	Wszystko zaczęło się od bardzo ciekawego eksperymentu socjologicznego, który miał doprowadzić do powstrzymania błyskawicznego wzrostu liczby ludności. źródło: NKJP: Sebastian Chosiński: Czy przyszłość będzie należeć do debili, kosmonauto?, Esensja, 2008, nr 6
	Syn przyjaciół zawalił rok i przyznał się do eksperymentów z narkotykami. źródło: NKJP: Sonia Raduńska: Białe zeszyty, 2005
	Z obniżeniem wieku szkolnego wiążą się jednak kolosalne pieniądze. Gminy mogą sobie z tym nie poradzić. Pod tym względem może to być eksperyment na samorządach. źródło: NKJP: Elżbieta Guzowska: Eksperyment na samorządach, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-03-07

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

+

eksperyment

+

z KIM/CZYM | na KIM/CZYM

łac. experīmentum