-
1.
zwierzę drapieżne podobne do psa, mające płową sierść, wydłużony pysk i zwisający puchaty ogon, wydające odgłos zwany wyciem -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta leśne i polne
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta drapieżne -
- wygłodniały, zgłodniały wilk
- wilki i rysie
- wataha wilków
- wilk wyje
- głodny jak wilk
-
Z niechęcią spojrzał na plecy jadącego przed nim Budziły i przezornie pogonił klaczkę, bo gdzieś w dali odezwało się wycie wilka.
źródło: NKJP: Marcin Pielesz: Skutki niewłaściwej diety, Esencja, nr 04, 2009-05-11
Początkowo w niektórych województwach był jeszcze możliwy ograniczony odstrzał wilków, lecz od zeszłego roku zwierzęta te są objęte całkowitą ochroną w całym kraju.
źródło: NKJP: Józef Figura: Specjalista na muszce, Tygodnik Podhalański, nr 33, 1999
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wilk
wilki
D. wilka
wilków
C. wilkowi
wilkom
B. wilka
wilki
N. wilkiem
wilkami
Ms. wilku
wilkach
W. wilku
wilki
-
psł. *vľ̥kъ 'wilk'
Od: pie. pierwiastka *u̯el- 'rwać, szarpać'. Pierwotnie więc *vľ̥kъ oznaczał 'ten, który rozrywa, rozszarpuje'.