wyczuwać - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

rozpoznawać intuicyjnie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

zwyczaje i zachowania zwierząt

wyczuwać jakąś atmosferę, emocje, fałsz, napięcie, nastrój, niechęć, niepokój, nieufność; moment, czyjąś obecność, opór, różnicę; niebezpieczeństwo, zagrożenie
wyczuwać szóstym zmysłem
wyczuwać coś w czyimś głosie, w powietrzu, w czyichś słowach, w zachowaniu
wyczuwać bezbłędnie, doskonale, świetnie, wyraźnie, znakomicie; łatwo, natychmiast, szybko; instynktownie, intuicyjnie, podświadomie
potrafić wyczuwać

W powietrzu wyczuwało się dziwny niepokój, jakby przeczucie nadciągającego nieuchronnie końca.

źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Wieże z kamienia, 2004

[...] wszyscy wyczuwali, że zaczyna się dziać coś niedobrego.

źródło: NKJP: Teresa Torańska: Oni, 1997

[...] polscy posłowie w Parlamencie Europejskim zwykle dobrze wyczuwają, gdzie leży nasz narodowy interes.

źródło: NKJP: Tomasz Maćkowiak: Gdzie dwóch się pobiło, Ozon, 2005, nr 7

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyczuwałem +(e)m wyczuwał	wyczuwałam +(e)m wyczuwała	wyczuwałom +(e)m wyczuwało	wyczuwaliśmy +(e)śmy wyczuwali	wyczuwałyśmy +(e)śmy wyczuwały
2 os.	wyczuwałeś +(e)ś wyczuwał	wyczuwałaś +(e)ś wyczuwała	wyczuwałoś +(e)ś wyczuwało	wyczuwaliście +(e)ście wyczuwali	wyczuwałyście +(e)ście wyczuwały
3 os.	wyczuwał	wyczuwała	wyczuwało	wyczuwali	wyczuwały

bezosobnik: wyczuwano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę wyczuwał będę wyczuwać	będę wyczuwała będę wyczuwać	będę wyczuwało będę wyczuwać	będziemy wyczuwali będziemy wyczuwać	będziemy wyczuwały będziemy wyczuwać
2 os.	będziesz wyczuwał będziesz wyczuwać	będziesz wyczuwała będziesz wyczuwać	będziesz wyczuwało będziesz wyczuwać	będziecie wyczuwali będziecie wyczuwać	będziecie wyczuwały będziecie wyczuwać
3 os.	będzie wyczuwał będzie wyczuwać	będzie wyczuwała będzie wyczuwać	będzie wyczuwało będzie wyczuwać	będą wyczuwali będą wyczuwać	będą wyczuwały będą wyczuwać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wyczuwajmy
2 os.	wyczuwaj	wyczuwajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyczuwałbym bym wyczuwał	wyczuwałabym bym wyczuwała	wyczuwałobym bym wyczuwało	wyczuwalibyśmy byśmy wyczuwali	wyczuwałybyśmy byśmy wyczuwały
2 os.	wyczuwałbyś byś wyczuwał	wyczuwałabyś byś wyczuwała	wyczuwałobyś byś wyczuwało	wyczuwalibyście byście wyczuwali	wyczuwałybyście byście wyczuwały
3 os.	wyczuwałby by wyczuwał	wyczuwałaby by wyczuwała	wyczuwałoby by wyczuwało	wyczuwaliby by wyczuwali	wyczuwałyby by wyczuwały

bezosobnik: wyczuwano by

bezokolicznik: wyczuwać

imiesłów przysłówkowy współczesny: wyczuwając

gerundium: wyczuwanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: wyczuwający

imiesłów przymiotnikowy bierny: wyczuwany

odpowiednik aspektowy: wyczuć

Rz_żywotny	+	wyczuwać	+	(JAK) + CO
Rz_żywotny	+	wyczuwać	+	(JAK) + że ZDANIE \| ZDANIE PYTAJNOZALEŻNE

Zob. czuwać