-
stan psychiczny wywołany czymś, co bardzo nas porusza, wyprowadza z równowagi i budzi silne wewnętrzne napięcie, często objawiający się gwałtownymi i niekontrolowanymi zachowaniami
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia
-
- ogromne, silne, wielkie wzburzenie; wzburzenie emocjonalne
- wzburzenie ludności, ludu, ludzi, mieszkańców, publiczności, społeczeństwa, tłumu
- wzburzenie ogarnia kogoś; narasta
- czuć; budzić, wywołać/wywoływać; opanować, pohamować, uspokoić, tłumić, ukryć; rozumieć czyjeś wzburzenie; nie kryć wzburzenia
- panować nad wzburzeniem; mówić, opowiadać, powiedzieć ze wzburzeniem
-
|
Moje zachowanie było wynikiem emocji i silnego wzburzenia wskutek prowokacyjnego zachowania jednego z uczestników koncertu.
źródło: NKJP: (wit): Peja przeprasza za zachowanie. „Nie przewidziałem gwałtowności reakcji tłumu”, Gazeta Pomorska, 2009-09-17
|
|
W swojej ostatniej depeszy donosił co prawda o wielkiej fermentacji w Paryżu, ale spodziewał się, że wzburzenie mieszkańców stolicy wkrótce zostanie uspokojone.
źródło: NKJP: Zbigniew Anusik: Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787-1792, 2000,
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
wzburzenie
|
wzburzenia
|
|
| D. |
wzburzenia
|
wzburzeń
|
|
| C. |
wzburzeniu
|
wzburzeniom
|
|
| B. |
wzburzenie
|
wzburzenia
|
|
| N. |
wzburzeniem
|
wzburzeniami
|
|
| Ms. |
wzburzeniu
|
wzburzeniach
|
|
| W. |
wzburzenie
|
wzburzenia
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Rzeczownik od przedrostkowego czasownika wzburzyć (się); zob. burzyć
CHRONOLOGIZACJA:
SStp
SWil
SJPWar
SJPDor
SJPSz
SJPDun
ISJP
PSWP
USJP
Data ostatniej modyfikacji: 24.10.2012