-
3.
książk. instytucja prowadząca działalność redakcyjno-wydawniczą, dawniej też księgarską -
Używane w nazwach własnych, np. Oficyna Literacka, Oficyna Ekonomiczna.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Środki masowego przekazu
wydawnictwa -
- krakowska, poznańska, warszawska; mała; prywatna; podziemna oficyna
- oficyna Rebis
- oficyna Mortkowicza
- książka; nakład; dyrektor, szef, właściciel oficyny
- prowadzić, założyć oficynę
- kierować oficyną
- wydać coś w oficynie
-
W 2003 r. opublikował w warszawskiej oficynie Rytm słownik biograficzny „Polacy w drugiej wojnie światowej. Kim byli i co robili”, którego był inicjatorem i współautorem.
źródło: NKJP: Redaktor Dubiel nie żyje, Gazeta Krakowska, 2006-03-04
Książka wydana została przez warszawską oficynę Prószyński i S-ka, podobnie jak dwie wcześniejsze części trylogii, a więc „Smak świeżych malin” i „Cierpkość wiśni”.
źródło: NKJP: (kaz): Jagoda w „Jedynce”, Sztafeta, 2003
Polskie oficyny na wygnaniu drukowały książki, których nie wydano by w podzielonym między zaborców kraju.
źródło: NKJP: Jan Tomkowski: Ciemne skrzydła Ikara. Eseje o rozpaczy, 2009
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. oficyna
oficyny
D. oficyny
oficyn
C. oficynie
oficynom
B. oficynę
oficyny
N. oficyną
oficynami
Ms. oficynie
oficynach
W. oficyno
oficyny
-
łac. officīna 'warsztat, pracownia, wytwórnia'