nałożyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

ubrać siebie lub kogoś w coś

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Ubranie

Mamo, to moje dżinsy, dlaczego je nałożyłaś?

źródło: NKJP: Hanna Samson: Miłość reaktywacja, 2004

Czelcowa stawia sakwojaż na podłodze i pomaga mu nałożyć płaszcz.

źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Teatr 1 (Miłość na Krymie 1993, Wdowy 1992, Portret 1987, Kontrakt 1986), 1995

Wrócił do umywalki, twarz przetarł wilgotnym ręcznikiem i opuściwszy rękawy koszuli, nałożył marynarkę.

źródło: NKJP: Jerzy Andrzejewski: Popiół i diament, 1948

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nałożyłem +(e)m nałożył	nałożyłam +(e)m nałożyła	nałożyłom +(e)m nałożyło	nałożyliśmy +(e)śmy nałożyli	nałożyłyśmy +(e)śmy nałożyły
2 os.	nałożyłeś +(e)ś nałożył	nałożyłaś +(e)ś nałożyła	nałożyłoś +(e)ś nałożyło	nałożyliście +(e)ście nałożyli	nałożyłyście +(e)ście nałożyły
3 os.	nałożył	nałożyła	nałożyło	nałożyli	nałożyły

bezosobnik: nałożono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		nałóżmy
2 os.	nałóż	nałóżcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nałożyłbym bym nałożył	nałożyłabym bym nałożyła	nałożyłobym bym nałożyło	nałożylibyśmy byśmy nałożyli	nałożyłybyśmy byśmy nałożyły
2 os.	nałożyłbyś byś nałożył	nałożyłabyś byś nałożyła	nałożyłobyś byś nałożyło	nałożylibyście byście nałożyli	nałożyłybyście byście nałożyły
3 os.	nałożyłby by nałożył	nałożyłaby by nałożyła	nałożyłoby by nałożyło	nałożyliby by nałożyli	nałożyłyby by nałożyły

bezosobnik: nałożono by

bezokolicznik: nałożyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: nałożywszy

gerundium: nałożenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: nałożony

odpowiednik aspektowy: nakładać

Rz_osobowy

+

nałożyć

+

(KOMU) + CO + (na CO)

psł. *naložiti