-
1.a
niewielkie zwierzę mające długi i puszysty ogon, sierść koloru rudego, czarnego lub popielatego, żyjące na drzewach lub w ich pobliżu, odżywiające się orzechami, nasionami i jajami ptaków -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta leśne i polne -
- ruda, szara wiewiórka
- wiewiórki i jeże, wiewiórki i ptaki
- ogon wiewiórki
- wiewiórka skacze
- karmić wiewiórki
-
Na ścieżce, opodal dosyć naturalnie sztucznie ułożonych skał, jakiś facet karmił wiewiórkę orzeszkami, przywołując ją do siebie: Basia, Basia, Basia.
źródło: NKJP: Edward Stachura: Cała jaskrawość, 2006
Och, gdybym miała taki talent jak ty, narysowałabym ci mój domek. [...] Stał nad samiuśkim brzegiem wartkiej, górskiej rzeki, za którą szumiał las, a po gałęziach skakały czarne wiewiórki.
źródło: NKJP: Witold Horwath: Ultra Montana, 2005
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wiewiórka
wiewiórki
D. wiewiórki
wiewiórek
C. wiewiórce
wiewiórkom
B. wiewiórkę
wiewiórki
N. wiewiórką
wiewiórkami
Ms. wiewiórce
wiewiórkach
W. wiewiórko
wiewiórki
-
psł. *věverъka (**věverica)