-
2.
książk. mieszkaniec miasta -
Wyraz używany współcześnie przeważnie z odcieniem żartobliwym lub ironicznym, czasem także z nacechowaniem ujemnym, związanym z negatywnymi cechami, jakie mieszczanom przypisywano w utworach literackich lub manifestach politycznych w XX wieku.
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Najbliższe środowisko życia człowieka
miasto
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Przynależność i podział terytorialny
nazwy osób ze względu na ich pochodzenie i przynależność terytorialną -
- krakowski; zacny mieszczanin
- stać się, zostać mieszczaninem
-
Typowa dla mieszczanina jest jego zdolność do dawania przyrodzie różnego rodzaju śmieci i odpadków.
źródło: NKJP: Radosław Milczarek: Formelana, 2010
Są jednak znacznie większe od Wojnicza wsie, których mieszkańcy ani myślą zostać mieszczanami.
źródło: NKJP: Ryszarda Socha: Wieś city, Polityka, 2007-02-10
Reklamuje cyrk piękna Chryst Holt - akrobatka zwisająca na linie opuszczonej z samolotu, który lata nad dachami zacnych mieszczan z Rapperswil.
źródło: NKJP: Bogdan Danowicz: Cyrk, Przekrój, 1968
Przy końcu Krupniczej zbudowano elegancką willę dla Wojciecha Weissa. Bez jego obrazów nie wyobrażano sobie mieszkania zamożnego mieszczanina krakowskiego.
źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. mieszczanin
mieszczanie
ndepr mieszczany
depr D. mieszczanina
mieszczan
C. mieszczaninowi
mieszczanom
B. mieszczanina
mieszczan
N. mieszczaninem
mieszczanami
Ms. mieszczaninie
mieszczanach
W. mieszczaninie
mieszczanie
ndepr mieszczany
depr -
Zob. miasto