dziobnąć - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

uderzyć dziobem

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

zwyczaje i zachowania zwierząt

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

ptaki

	Przycupnięta nad poprzeczną belką kwoka pierzchła z przeraźliwym gdakaniem, prawie dziobnąwszy Zwajcę w czoło. źródło: NKJP: „Zmijowa Harfa” (16/18), Usenet -- pl.rec.ksiazki, 2006-06-10
	Strusie są towarzyskie, ale trzeba bardzo uważać. Są bardzo szybkie. Złapie za guzik, moment buta odsznuruje, papierosa z ust wyrwie, a i na oczy uważać trzeba, bo może dziobnąć. źródło: NKJP: Agnieszka Górska: Ale kopią, Gazeta Krakowska, 2004-04-21
	Te biedne łabędzie nie przestraszyły się Leszka, ale go pogoniły. I dziobnęły go w tyłek. Biedny Lesio przez tydzień nie mógł siedzieć i spał na brzuchu. źródło: NKJP: Radosław Figura: Samo życie. Odcinek 193
	Przede wszystkim w wypadku dziobnięcia pod żadnym pozorem nie możemy na ptaka krzyczeć. Papudze wydaje się, że się z nią w ten sposób bawimy. źródło: NKJP: (MAT): Problem z papugą: Gazeta Wrocławska, 2002-11-16

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dziobnąłem +(e)m dziobnął	dziobnęłam +(e)m dziobnęła	dziobnęłom +(e)m dziobnęło	dziobnęliśmy +(e)śmy dziobnęli	dziobnęłyśmy +(e)śmy dziobnęły
2 os.	dziobnąłeś +(e)ś dziobnął	dziobnęłaś +(e)ś dziobnęła	dziobnęłoś +(e)ś dziobnęło	dziobnęliście +(e)ście dziobnęli	dziobnęłyście +(e)ście dziobnęły
3 os.	dziobnął	dziobnęła	dziobnęło	dziobnęli	dziobnęły

bezosobnik: dziobnięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dziobnijmy
2 os.	dziobnij	dziobnijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dziobnąłbym bym dziobnął	dziobnęłabym bym dziobnęła	dziobnęłobym bym dziobnęło	dziobnęlibyśmy byśmy dziobnęli	dziobnęłybyśmy byśmy dziobnęły
2 os.	dziobnąłbyś byś dziobnął	dziobnęłabyś byś dziobnęła	dziobnęłobyś byś dziobnęło	dziobnęlibyście byście dziobnęli	dziobnęłybyście byście dziobnęły
3 os.	dziobnąłby by dziobnął	dziobnęłaby by dziobnęła	dziobnęłoby by dziobnęło	dziobnęliby by dziobnęli	dziobnęłyby by dziobnęły

bezosobnik: dziobnięto by

bezokolicznik: dziobnąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dziobnąwszy

gerundium: dziobnięcie

imiesłów przymiotnikowy bierny: dziobnięty

odpowiednik aspektowy: dziobać

Rz_żywotny

+

dziobnąć

+

KOGO/CO + (w CO)

Zob. dziobać