dziobnąć - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

zjeść małą porcję czegoś

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Jedzenie i jego przygotowanie

czynności związane z jedzeniem

Pan Bazyli, obżarłszy się w restauracji, okazywał przy kolacji wstrzemięźliwość i dziobnął tylko kawałek szynki.

źródło: NKJP: Jerzy Stawiński: Piszczyk, 1997

Przystupa przełknęła w kuchni parę łyżek rosołu i dziobnęła trochę mięsa, przysłuchując się mimo woli rozmowom, które dobiegały zza ściany.

źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Przystupa, 2007

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dziobnąłem +(e)m dziobnął	dziobnęłam +(e)m dziobnęła	dziobnęłom +(e)m dziobnęło	dziobnęliśmy +(e)śmy dziobnęli	dziobnęłyśmy +(e)śmy dziobnęły
2 os.	dziobnąłeś +(e)ś dziobnął	dziobnęłaś +(e)ś dziobnęła	dziobnęłoś +(e)ś dziobnęło	dziobnęliście +(e)ście dziobnęli	dziobnęłyście +(e)ście dziobnęły
3 os.	dziobnął	dziobnęła	dziobnęło	dziobnęli	dziobnęły

bezosobnik: dziobnięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dziobnijmy
2 os.	dziobnij	dziobnijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dziobnąłbym bym dziobnął	dziobnęłabym bym dziobnęła	dziobnęłobym bym dziobnęło	dziobnęlibyśmy byśmy dziobnęli	dziobnęłybyśmy byśmy dziobnęły
2 os.	dziobnąłbyś byś dziobnął	dziobnęłabyś byś dziobnęła	dziobnęłobyś byś dziobnęło	dziobnęlibyście byście dziobnęli	dziobnęłybyście byście dziobnęły
3 os.	dziobnąłby by dziobnął	dziobnęłaby by dziobnęła	dziobnęłoby by dziobnęło	dziobnęliby by dziobnęli	dziobnęłyby by dziobnęły

bezosobnik: dziobnięto by

bezokolicznik: dziobnąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dziobnąwszy

gerundium: dziobnięcie

imiesłów przymiotnikowy bierny: dziobnięty

odpowiednik aspektowy: dziobać

Rz_żywotny

+

dziobnąć

+

CO

Zob. dziobać