skojarzyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

zacząć rozumieć lub przypominać sobie coś

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

	I nagle wszystko sobie skojarzył. To była dziewczyna z zadartym noskiem, przewodniczka z kanałów. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Panny i wdowy: zdrada, 1991
	Amerykańscy przedsiębiorcy wyczuli interes - skojarzyli, że pliki MP3 z muzyką doskonałej jakości są jednocześnie na tyle „lekkie”, aby dało się je małym kosztem przesyłać przez Internet. źródło: NKJP: Piotr Stasiak: Śpiewające telefony, Polityka, 2008-12-20
	Zanim związany mężczyzna zdążył ochłonąć i skojarzyć, co się wydarzyło, do mieszkania wszedł sąsiad z parteru. - O Boże, panie Marianie, a co się stało?! - krzyknął. źródło: NKJP: Olgierd Lubelski: Porwania z happy endem, Detektyw, 1999, nr 4
	Nie skojarzyła, o co mi chodzi, spojrzała jak na czuba i spytała, jakie mam wykształcenie. źródło: NKJP: Joanna Podgórska Czynnik nieludzki Polityka 2009-04-18
	- Czego od ciebie chciała? Nie od razu skojarzyłem. źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Afrykanka, 2005

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	skojarzyłem +(e)m skojarzył	skojarzyłam +(e)m skojarzyła	skojarzyłom +(e)m skojarzyło	skojarzyliśmy +(e)śmy skojarzyli	skojarzyłyśmy +(e)śmy skojarzyły
2 os.	skojarzyłeś +(e)ś skojarzył	skojarzyłaś +(e)ś skojarzyła	skojarzyłoś +(e)ś skojarzyło	skojarzyliście +(e)ście skojarzyli	skojarzyłyście +(e)ście skojarzyły
3 os.	skojarzył	skojarzyła	skojarzyło	skojarzyli	skojarzyły

bezosobnik: skojarzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		skojarzmy
2 os.	skojarz	skojarzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	skojarzyłbym bym skojarzył	skojarzyłabym bym skojarzyła	skojarzyłobym bym skojarzyło	skojarzylibyśmy byśmy skojarzyli	skojarzyłybyśmy byśmy skojarzyły
2 os.	skojarzyłbyś byś skojarzył	skojarzyłabyś byś skojarzyła	skojarzyłobyś byś skojarzyło	skojarzylibyście byście skojarzyli	skojarzyłybyście byście skojarzyły
3 os.	skojarzyłby by skojarzył	skojarzyłaby by skojarzyła	skojarzyłoby by skojarzyło	skojarzyliby by skojarzyli	skojarzyłyby by skojarzyły

bezosobnik: skojarzono by

bezokolicznik: skojarzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: skojarzywszy

gerundium: skojarzenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: skojarzony

odpowiednik aspektowy: kojarzyć

Rz_osobowy	+	skojarzyć	+	CO
Rz_osobowy	+	skojarzyć	+	że ZDANIE \| ZDANIE PYTAJNOZALEŻNE

Zob. kojarzyć