-
2.
właściwy, oparty na związkach między faktami tok rozumowania -
[logika] lub pot. [logika]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
nazwy działań intelektualnych człowieka -
- elementarna, żelazna; pozorna logika
- logika i precyzja, logika i porządek, logika i prostota, logika i spójność
- brak, pozory logiki
- sprzeczny z logiką
- logika nakazuje
- (nie) widzieć w czymś logiki
- zaprzeczać logice
-
Mówią, że starają się podnieść rangę Kazimierzy Wielkiej, a nie chcą, by była miastem powiatowym. Gdzie tu logika?
źródło: NKJP: Scyzoryki czy lajkoniki?, Dziennik Polski, 1998-04-17
[...] sędziowie [...] zakpili sobie z elementarnej logiki i posłali za kraty niewinnego człowieka.
źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Drzymalski przeciw Rzeczpospolitej, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. logika
logiki
D. logiki
logik
C. logice
logikom
B. logikę
logiki
N. logiką
logikami
Ms. logice
logikach
W. logiko
logiki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
łac. logica
z gr. logikḗ (téchnē)