-
2.
zespół środków artystycznych charakterystycznych dla określonego dzieła, twórcy, prądu artystycznego -
[po-etyka] lub pot. [po-etyka]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura -
- nowa, własna poetyka
- poetyka dzieła, utworu; powieści, wiersza; Herberta, Mickiewicza, Przybosia...; klasycyzmu, romantyzmu, surrealizmu...
- style i poetyki
- utrzymany w jakiejś poetyce
- badać, analizować poetykę kogoś/czegoś; łączyć; porównać poetyki
-
Zapominamy o cudownym Białoszewskim. Jego poetyka była oczywiście zupełnie inna, ale ogromnie lubiłam go czytać i szanowałam go.
źródło: NKJP: Anna Rudnicka: Rozmowa z laureatką Nagrody Nobla Wisławą Szymborską, Gazeta Wyborcza, 1996-10-07
Serię [...] cechuje absolutny eklektyzm kulturowy oraz śmiałość w łączeniu różnorodnych poetyk.
źródło: NKJP: Przemysław Pieniążek: Legenda Piekielnego Chłopca, Esensja, 2008-10
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. poetyka
poetyki
D. poetyki
poetyk
C. poetyce
poetykom
B. poetykę
poetyki
N. poetyką
poetykami
Ms. poetyce
poetykach
W. poetyko
poetyki
-
łac. poētica
z gr. poiētikḗ 'zdolność tworzenia'