cholernie

  • pot.  w dużym stopniu, tak że mówiący czuje coś z tego powodu
  • wykładnik stopnia cechy

  • (quasi)synonimy:  cholerycznie II
    ogromnie
  • I czuję taką pustkę dookoła. I tak sobie marzę i cholernie tęsknię. I jeszcze tęsknię za wakacjami, nie mogę się doczekać, jak pojadę do pewnej osoby.

    źródło: NKJP: Co dzisiaj porabiasz?, www.forumowisko.pl, 2005-05-01

    Walizka była cholernie ciężka, co ona tam napakowała, klął pod nosem wlokąc bagaż i potykając się na wyboistym chodniku.

    źródło: NKJP: Witold Zalewski: Zakładnicy, 2001

    On wie, że rąk synowi nie uzdrowi, ale wie, że to jest cholernie ważne dla sportowca, gdy ktoś z autorytetem o nim pamięta.

    źródło: NKJP: Mariusz Godos: Cięty język? Pewnie go mam, Życie Podkarpackie, 2009-04-02

    W dzień było gorąco, w nocy na postojach cholernie zimno.

    źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko: Czerwony byk, 2007

    - Czasu mam teraz cholernie mało - powiedziałem niepewnie.

    źródło: NKJP: Stanisław Kowalewski: Czarne okna, 1961

  • część mowy: operator metapredykatywny

  • cholernie _
    Cz., Przym. st. równy, Przysł. st. równy - cecha stopniowalna
    szyk: stały: antepozycja
  • Zob. cholera I

CHRONOLOGIZACJA:
1919, M. Wierzbiński, Wiosna ludów, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 20.03.2019