-
1.b
świadczący o braku możliwości lub siły wpłynięcia na jakąś sytuację albo osobę -
[bessilny] lub pot. [beśsilny]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
- bezsilny płacz; gniew, żal; bezsilna furia, nienawiść, rozpacz, wściekłość, złość
-
Dławiąc bezsilną wściekłość i starając się opanować drżenie głosu, zapowiedziałem, że na następne zmiany umowy już się nie zgodzę.
źródło: NKJP: Wojciech JagielskiWieże z kamienia2004
Obserwujący wydarzenia z perspektywy kalifornijskiego campusu, Szymon mógł jedynie gryźć palce w bezsilnej rozpaczy, biegać na solidarnościowe wiece, zbierać pieniądze na pomoc dla poszkodowanych i domagać się interwencji rządu USA.
źródło: NKJP: Marcin Wolski: Alterland, 2003
Zostawiłem Annę [...] i pobiegłem ile sił do miasteczka. Gnała mnie rozpacz i bezsilna złość. Kłamca! – dudniło mi w głowie – podły kłamca! Przecież obiecał, że ją ochroni!
źródło: NKJP: Małgorzata Saramonowicz: Sanatorium, 2005
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. bezsilny
bezsilny
bezsilny
bezsilne
bezsilna
D. bezsilnego
bezsilnego
bezsilnego
bezsilnego
bezsilnej
C. bezsilnemu
bezsilnemu
bezsilnemu
bezsilnemu
bezsilnej
B. bezsilnego
bezsilnego
bezsilny
bezsilne
bezsilną
N. bezsilnym
bezsilnym
bezsilnym
bezsilnym
bezsilną
Ms. bezsilnym
bezsilnym
bezsilnym
bezsilnym
bezsilnej
W. bezsilny
bezsilny
bezsilny
bezsilne
bezsilna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. bezsilni
bezsilni
bezsilne
bezsilne
D. bezsilnych
bezsilnych
bezsilnych
bezsilnych
C. bezsilnym
bezsilnym
bezsilnym
bezsilnym
B. bezsilnych
bezsilnych
bezsilnych
bezsilne
N. bezsilnymi
bezsilnymi
bezsilnymi
bezsilnymi
Ms. bezsilnych
bezsilnych
bezsilnych
bezsilnych
W. bezsilni
bezsilni
bezsilne
bezsilne
-
Od: bez siły (zob. bez II, siła)