-
1.
sytuacja, w której policjant lub inna osoba upoważniona zadaje obwinionemu lub świadkowi pytania w sprawie popełnionego przestępstwa -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
policja i inne służby mundurowe
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
sąd -
- policyjne, prokuratorskie; pierwsze, kolejne; jawne, publiczne przesłuchanie
- przesłuchanie nieletnich, oskarżonego, podejrzanego, świadka, zatrzymanego
- odbyć, przeprowadzić, zarządzić przesłuchanie
- wrócić z przesłuchania
- wezwać na przesłuchanie
- być na przesłuchaniu
-
Po drugim przesłuchaniu przeniesiony został do pojedynczej celi: Wtedy po raz pierwszy Kosiorek dał znak życia.
źródło: NKJP: Roman Bratny: Kolumbowie — rocznik 20, 1977
Na komisariacie przesłuchanie wstępne, a potem dołek i wożenie do prokuratury i sądu. No i dali mi sanki (sankcje prokuratorskie) na 10 miesięcy.
źródło: NKJP: Anna Dziewit: Z życia obywatela podejrzanego, Polityka, 2005-10-29
Podczas licznych przesłuchań Marek Z. nie przyznawał się do winy twierdząc, że działał na zlecenie innych osób, a sam był tylko figurantem.
źródło: NKJP: Jacek Bombor: Wpadł na granicy, Trybuna Śląska, 2000-12-28
A w ogóle na takich przesłuchaniach ważniejsze jest, o co pana pytają, a nie co pan odpowie. W pytaniach jest odpowiedź, jaką chcą usłyszeć. W pytaniach przyznaje się pan do winy, gdy się nawet nie czuje pan winny.
źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Traktat o łuskaniu fasoli, 2007
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. przesłuchanie
przesłuchania
D. przesłuchania
przesłuchań
C. przesłuchaniu
przesłuchaniom
B. przesłuchanie
przesłuchania
N. przesłuchaniem
przesłuchaniami
Ms. przesłuchaniu
przesłuchaniach
W. przesłuchanie
przesłuchania
-
Zob. przesłuchać, słuchać