-
1.
książk. przyjęcie osoby znajdującej się niżej w hierarchii służbowej lub społecznej przez osobę znajdującą się wyżej w tej hierarchii -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
stosunki, grupy i organizacje społeczne -
- koniec posłuchania; sala posłuchań
- odmówić/odmawiać, udzielić/udzielać komuś posłuchania
- uzyskać posłuchanie
- prosić o posłuchanie
-
- Panie - powiedział schylając się w głębokim ukłonie - śmiem ci oznajmić, że przybył Paralos i prosi o posłuchanie.
źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1951
Odwiedziny w afrykańskich wioskach zaczyna się od posłuchania u miejscowego przywódcy, naczelnika, wodza.
źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Nocni wędrowcy, 2009
Najjaśniejsza Pani wcześnie rano opuściła zamek wraz z ministrem skarbu. - A król? - Słyszałem, że Jego Wysokość jest w sali posłuchań.
źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Piołun i miód Kroniki Drugiego Kręgu Księga III, 2003
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. posłuchanie
posłuchania
D. posłuchania
posłuchań
C. posłuchaniu
posłuchaniom
B. posłuchanie
posłuchania
N. posłuchaniem
posłuchaniami
Ms. posłuchaniu
posłuchaniach
W. posłuchanie
posłuchania
-
+ posłuchanie + (u KOGO) -
Zob. słuchać